Dogs Understood

31/08/2026

Wendy, 31 augustus 2026;

Vanochtend mochten de combinaties een leuk puzzelspoor uitwerken in een rustig bos. 🌳🐾 Natuurlijk krijg ik veel enthousiaste reacties op alle uitdagingen en bijzondere trainingen die we steeds bedenken, maar vandaag hoorde ik ook: “Een keer een ongecompliceerd spoor is af en toe ook heel fijn!” 😄 En daar ben ik het helemaal mee eens. Toch zaten er ook vandaag de nodige uitdagingen in het spoor: een verharde start, grote keuzemomenten en een aardig windje. Genoeg om lekker te puzzelen dus! 😉 Een hele fijne ochtend met mooi teamwork en tevreden hondjes.

Het spoor was 1.3 km en ging over diverse ondergronden. Het was wisselend bewolkt, er stond een stevige wind en de temperatuur bleef rond de 18 graden.

Knap hondenkind Cate mocht beginnen en dit team had een supporter meegenomen. Natuurlijk zet Cate dan (net als altijd trouwens) haar beste pootje voor met hele mooie uitwerkingen van de geurbronnen en de kruisingen. Zelfs een enorme graafmachine die lawaaiig over het spoor reed, wist haar niet uit haar concentratie te brengen. Topteamwork! 💪

Hidde begon met veel plezier, maar werd even overvallen door wat ongemak. Gelukkig ondersteund zijn geleider hem hierin perfect, zodat hij weer kon ontspannen en doorschakelen naar het speuren. Hierdoor zag je al vrij vlot weer ontspannen puzzelen en doorzetten en kwam hij vrolijk uit bij de eindbron. ❤️

Maya heeft vanochtend laten zien dat ze de laatste weken een paar mooie stappen voorwaarts heeft gemaakt. In een heel fors tempo werd er druk gespeurd en uitgewerkt. Ze heeft het vinden en verwijzen van de geurbronnen inmiddels aardig onder de knie en miste er dan ook niet één vanochtend. Soms wat afgeleid of even extra aan het puzzelen, maar wel netjes zelfstandig doorzetten. Dit bleek vooral op een ingewikkelde kruising, waar we een prachtige bodysnap zagen op het moment dat ze een geurpluim te pakken had en weer het spoor kon volgen. Erg netjes! 👍

Sita begon vandaag een beetje afgeleid, maar was al snel hard aan het werk. Sommige kruisingen bleken flinke puzzels, waar ze hard voor moest werken en waarbij ze mooi bleef doorzetten. Vooral tijdens het laatste deel zat ze weer mooi in het ritme en wist ze keurig het eindpunt te vinden. Hard gewerkt! 🐾

Tot slot vandaag: Cody, een prachtige jonge kerel, die kwam voor zijn proefles. Firetracks vond hij duidelijk erg leuk en deze werden enthousiast uitgewerkt. Hij schakelde zonder problemen door naar dubbelsporen en liet zelfs al stukjes zelfstandig speuren zien. Terwijl hij druk bezig was met speuren, oefende zijn geleider met de speurlijn, wat opvallend snel soepel ging. Een veelbelovende start! ❤️

29/08/2026

Gerrit/29 augustus 2026;

Zo deze week even weer geschoven in de agenda, iemand onverwacht werken, een nieuweling met een proefles en dus gaten in de agenda. Met de fijne medewerking van de overigen de agenda gerepareerd zodat alles weer passend was. Bij vertrek uit Lelystad blauwe lucht, richting Almere werd het steeds donkerder en bij Oostvaarders moest de periscoop bijna uit, kwam even met bakken tegelijk naar beneden. Op locatie was het zeer wisselvallig, regen, soms zon en ook wind die in sterkte varieerde. Er was zeker genoeg uitdaging voor onze cursisten. Mag wel zeggen dat het rond 10:30 droog was en dat dit ook de rest van de dag bleef, het werd zelfs nog warm op het laatst.

Het spoor was 1.09km lang (wat aangepast i.v.m. de neerslag) en ging over gras en delen verhard. De locatie met veel hogere gebouwen maakte dat de wind erg veel invloed had op het speuren en de honden hadden het niet altijd even makkelijk op sommige delen.

Jaxs: Vandaag was hij de start, even een tijdje niet gespeurd maar hij ging ervoor. Niet alles ging even goed maar grotendeels zag ik een hond die zijn best deed. Zoals gezegd deed de wind wat die wilde en moesten de honden zich aanpassen. Bij Jaxs zag ik een paar keer dat hij toch even kijkt waar de instructeur loopt/staat en neemt daarna zijn beslissing. Zeg maar de hondenintelligentie kwam even boven en de wijze waarop was geweldig om te zien. Het maakte niet uit of ik er vlak bijstond of er 15m achter liep. Even "de blik" en daar ging hij. Verwijzend deed hij het erg netjes. Hij heeft hard gewerkt en ik heb genoten. Theo: Deze kleine opdonder zat ongeduldig te wachten en vooraf hebben zijn geleider en ik even een gesprek gehad hoe hun te ondersteunen tijdens het speuren. We kwamen erachter dat Theo niet accepteert dat de instructeur op afstand meeloopt en dus moet je er dichter oplopen. Ook de geleider werd iets meer begeleid hoe haar hond te lezen. Ik denk dat we een goede les hebben gedraaid.

Theo deed zijn best en zonder al te veel meters extra gingen we over het spoor, afslagen gingen netjes en we konden de extra meters die hij anders ook loopt best wel beperken. Ook verwijzend ging het niet slecht en de meeste had hij te pakken. Om iets duidelijker te krijgen een klein stukje zelf aan de lijn gelopen en na de overdracht zag ik verschil. Hopelijk gaat dit de juiste richting uit maar ik vond het prima gaan én heb genoten.

Tugou: Ons vriendje had er zin in, het ging zeker niet slecht, op een paar stukken wat extra meters maar alles was binnen de perken, ook hij vindt dat hij soms moet spieken waar de instructeur loopt maar probleem gevallen lost hij toch wel zelfstandig op. Ook hij niet alle verwijzingen maar een paar keer liet hij zien dat hij wel degelijk weet hoe dit te doen. Ging vandaag zeker niet verkeerd en op het eind was hij best moe, hij heeft er hard voor gewerkt.

Cullen: De jongste van de twee mocht eerst, speuren kan hij en een paar keer aangenaam weer verrast hoe hij over het spoor ging, je merkt wel dat hij nog ervaring mist en de harde wind om de gebouwen heen waren voor hem soms best lastig. Toch met niet eens al te veel meters extra kwam hij goed over het spoor en ik zag daadwerkelijk een paar prachtige afslagen. Ook verwijzend maakt hij vooruitgang en hoewel niet alles gevonden zaten er een paar prachtige in die uit het boekje kwamen. Goed gewerkt.

Pattex: De oudere! Hij is meer ervaren en dat zag je terug tijdens het speuren. Bij afslagen werkt hij ze net iets meer uit dan Cullen (die is directer) maar hij neemt de juiste beslissing. Bij het deel met de moeilijke wind zag je terug dat hier ervaring ook meetelt. Hij liep anders dan de andere honden en daar was geen speld tussen te krijgen, o.a. ruim voor een afslag al zelf oversteken en exact op de juiste locatie de volgend oppakken. Ik heb even met bewondering staan kijken, dit zag ik even niet aankomen. Ook hij verwijzend netjes aanwezig. Ook hier is hard gewerkt door de combi.

Joker: Tja, dan je je een 13,5-jarige Aussie en je wil nog niet in de mottenballen. Wel ervaring met andere sporten maar het lijf wil niet meer. In overleg hebben we besloten om eens te kijken of speuren iets is. D.m.v. Een paar firetrails en stukjes op een andere wijze eens gekeken wat mogelijk is. Mijn advies is dat lessen te hoog zijn gegrepen maar hij heeft er wel lol in en snapt best wel wat er gevraagd van hem wordt. Toch spelen snelheid en drive mee dat ik een negatief advies heb gegeven. Na afloop wel besproken hoe ik ze tegemoet wil komen en welke alternatieven er zijn. Hier wordt thuis over nagedacht, ik ga het nog horen.

Voor jullie een paar fijne speurweken, ik ga genieten van mijn vakantie (ben ik al een week) en laat de hondenschool even wat het is, de 19e sta ik weer op les (mits er leerlingen zijn, dat blijft nu een beetje achter 🙁. Tot later!!

28/08/2026

Hond/ kind, zo kan het ook …

HONDEN & KINDEREN

Zolang ik kinderen heb, en ook al daarvoor, leef ik met eigen honden en opvanghonden. Veelal Bull & Terriër-rassen. De afgelopen 15 jaar voornamelijk met mijn grote liefde: de Amerikaanse Pitbull Terrier.

Ik heb mijn tweeling laten opgroeien tussen mijn eigen honden en honden die tijdelijk bij mij verbleven. En ja, dat kan. Honden en kinderen samen is iets magisch..

Maar wat mij betreft alleen wanneer je als volwassene bereid bent om verantwoordelijkheid te nemen voor beide kanten van de relatie.

Als professional heb ik inmiddels veel kind-hondcasussen begeleid. En helaas heb ik ook te veel bijtincidenten voorbij zien komen. Wat me daarbij misschien nog wel het meest raakte is dat veel incidenten waarschijnlijk niet nodig waren geweest als er eerder bewuster was gehandeld rondom de interactie tussen hond en kind.

Bij ons thuis golden daarom een ALTIJD aantal ongeschreven regels. En over 1 breed genomen regel viel simpelweg niet te onderhandelen:

Een hond die eet, slaapt of rust wordt niet benaderd.
Lees: gewoon. NIET!!

Geen: “Doe voorzichtig.”
Geen: “Laat de hond maar even.” Niet drie waarschuwingen en bij de vierde keer ingrijpen. Het gebeurde gewoon niet!

Toen mijn kinderen nog kruipende baby's waren en richting een rustende, slapende of etende hond kropen, tilde ik ze op en zette ik ze aan de andere kant van de woonkamer weer op hun kont. Niet boos en zonder preek.
Eigenlijk zei ik niet eens “nee”. Ik handelde enkel.

Tegen de tijd dat ze zich hadden omgedraaid en opnieuw op pad gingen, was er vaak alweer iets anders interessant te vinden.

En eigenlijk trok ik die regel nog verder door. Wil jij contact met de hond? Dan hoef jij niet naar de hond toe. Ik leerde mijn kinderen om te blijven waar ze waren en de hond bij zich uit te nodigen.

Komt de hond? Prima. Komt hij niet? Dan heb je ook je antwoord gekregen.

Niet achter hem aan lopen omdat jij hem wilt knuffelen. Niet alsnog contact afdwingen omdat “hij normaal altijd zo lief is.”

Interactie hoort zoveel mogelijk wederzijds gewenst te zijn. Ten alle tijden!

En andersom gold precies hetzelfde hoor!
Mijn honden moesten ook leren dat kinderen recht hebben op ruimte. Dat een kind niet omvergelopen, opgejaagd of voortdurend lastiggevallen hoeft te worden omdat de hond contact wil. Respect werkt twee kanten op.

Wat ik ouders in mijn trajecten direct afleer? Welke gedachten ik genadeloos onderuit haal?

“Dat zou mijn hond nooit doen. Ik ken hem als geen ander!"

Of:

“Maar hij is zo tolerant met de kinderen.”

Die emotionele, roze verbloemde gedachte zwiep ik tijdens begeleiding direct van tafel.

Gebruik je hersens. Niet je honden-moeder-liefde-gevoel. Want een hond die gisteren iets prima kon verdragen, hoeft dat vandaag niet automatisch ook te kunnen.

Dat besef is voor mij alleen maar sterker geworden naarmate ik me verder ontwikkel binnen mijn vak.

We weten steeds meer over bijvoorbeeld de invloed van lichamelijk ongemak en pijn op gedrag. En pijn is lang niet altijd direct zichtbaar. Een hond kan iets mankeren zonder overduidelijk kreupel door de kamer te lopen.

Tel daar stress, vermoeidheid, opwinding en een emmertje dat gedurende de dag steeds verder is volgelopen bij op, en de hond die normaal gesproken veel kan verdragen kan ineens veel minder ruimte over hebben.

Die tolerantie waarvan jij dacht dat je erop kon vertrouwen, die kan ineens als sneeuw voor de zon verdwenen zijn.

En dan hoor je achteraf: “Maar hij heeft dit nog nooit gedaan.”

Dat geloof ik direct. Maar er is alleen altijd maar 1 eerste keer nodig.. 1 keer. En je zal het jezelf nooit vergeven.

Veilig samenleven betekent voor mij niet dat ik mijn hond wantrouw. Het betekent dat ik hem niet verantwoordelijk maak voor iets waarvoor ik als volwassene verantwoordelijk ben.

Een kind hoeft hondentaal nog niet perfect te begrijpen. Een hond hoeft niet eindeloos tolerant te zijn. Dus moet IK nadenken.

Ik hoef niet te testen hoeveel mijn hond accepteert om te bewijzen dat hij betrouwbaar is.

Ik hoef mijn kind niet over zijn grenzen te laten gaan zodat mijn hond “eraan went”.

Een mooie band tussen hond en kind zit voor mij juist in iets anders:

- Ruimte geven.
- grenzen respecteren.
- contact uitnodigen in plaats van opeisen.
- en als volwassene verantwoordelijkheid nemen vóórdat het misgaat.

Mijn kinderen zijn opgegroeid tussen honden. Niet doordat ik blind vertrouwde op hoe lief mijn honden waren.

Liefde voor je hond en je kind is prachtig. Maar bewust handelen houdt ze veilig.

En misschien is dit ook waarom ik dit stuk schrijf...

Want ik zal eerlijk zijn: 9 van de 10 keer kijk ik tenenkrommend naar filmpjes en foto's van kinderen en honden die ik in groepen en op social media voorbij zie komen.

Vroeger reageerde ik nog. Inmiddels kijk ik vaak de andere kant op. Het is vechten tegen de bierkaai.

1 kritische reactie en er springen tien boze honden-moeders bovenop je die “hun hond toch echt beter kennen dan jij.”

En natuurlijk kennen zij hun eigen hond beter dan ik. Maar dat maakt een situatie op een foto of filmpje niet automatisch verstandig of zonder risico.

Vroeger kon ik die discussies nog dragen. Tegenwoordig heb ik er simpelweg de puf niet meer voor. Ik rol niet meer iedere keer mijn hele cv uit. Niet mijn professionele ervaring, niet de kind-hondcasussen die ik begeleid heb, niet de bijtincidenten die ik voorbij heb zien komen en ook niet mijn eigen jarenlange ervaring met kinderen, eigen honden en opvanghonden.

Dus meestal laat ik het tegenwoordig bij de rillingen die over mijn rug lopen en één gedachte: “Als dit maar goed blijft gaan…”

En dan draai ik me om, kop in het zand. Want blijkbaar doe ik dat tegenwoordig ook weleens. 😉

En soms... Soms draai ik me niet om. Dan schrijf ik er gewoon “een wijs stuk” over.

Dat helpt ook. 🤣

28/08/2026

Wendy, 28 augustus 2026;

Vanochtend had ik een hele interessante mix qua niveau’s. Er waren starters, zeer gevorderden en alles daartussen. 😄 Om iedereen voldoende uitdaging te bieden, heb ik verschillende trainingsvormen aangeboden. De gevorderden kregen de keuze om zelfstandig ‘blind’ of met mijn begeleiding het spoor uit te werken, terwijl de starters met mijn ondersteuning aan hun eigen leerdoelen werkten. Het spoor was uitdagend doordat er veel keuzemomenten en een paar puzzels in zaten. Daarom was het spoor ook bewust niet te lang.

Het spoor was 1 kilometer lang en volledig onverhard. Na de regen van vannacht voelde het benauwd, maar de vochtige ondergrond en hoge luchtvochtigheid zorgden voor ideale omstandigheden voor de honden. Er stond een matige wind, het was wisselend bewolkt en de temperatuur liep op naar 20 graden. Prima speurweer en er werd dan ook weer ouderwets hard gewerkt vanochtend! 💪🐾

Gaia mocht met haar geleider zelfstandig “blind” het spoor uitwerken. In een aardig tempo en heel erg netjes wist ze het spoor met zijn uitdagingen erg goed te volgen. Er waren een paar kleine puzzelmomentjes, die ze keurig zelfstandig wist op te lossen. Mooi teamwork! 💪

Jules is een starter met een klein “rugzakje” en mocht het spoor met mijn ondersteuning uitwerken. Met veel enthousiasme wist hij het spoor vandaag keurig te volgen. Een hoge geurbron kreeg een prachtige uitwerking en de meeste puzzels wist hij zelfstandig op te lossen. Bij de wat meer ingewikkelde kruisingen had hij een beetje extra ondersteuning nodig, waarna hij telkens zelf het spoor weer oppikte. Netjes gedaan, kleine knapperd! 👍

De ervaren geleider van Snow had gevraagd om een begeleid, motiverend puzzelspoor. Ik kan het hierover heel kort houden 😄: foutloos en in een mooi tempo, volgde deze combinatie het spoor zonder aarzelen helemaal tot aan mijn bus. Geweldig gedaan, grote vriend! 💪🐾

De begeleider van Sita wilde na een heerlijke lange vakantie graag een begeleid spoor. Na een heel rustig startritueel zag ik een team dat prachtig samenwerkend, het spoor keurig volgde. Door de rustige ondersteuning van haar geleider kon Sita vrij speuren, puzzelen en zelfstandig doorzetten. De geurbonnen werden allemaal netjes opgemerkt, uitgewerkt en verwezen en in een mooi tempo kwamen ze feilloos uit bij het eindpunt. Teamwork! 💪🐾

Ivy kwam vandaag voor haar eerste speurles en was al snel netjes aan het werk. Terwijl zij rustig aan het puzzelen en uitwerken was, oefende haar geleider met lijnvoering en ondersteuning bij keuzemomenten. De meeste beslissingen werden na mooie uitwerkingen zelfstandig genomen en hier en daar werd er wat extra gepuzzeld. Ivy jad weinig moeite met de geurbronnen en we zagen het begin van een mooie liggende verwijzing. Mooie start! 👍

Tot slot Kenai. Ook zijn geleider koos ervoor om samen met mij als buddy te speuren. Onze wildebras begon op zijn karakteristieke manier, maar al snel zag je meer rust en soms uiterst nauwkeurig speurwerk. Door de kalme ondersteuning van zijn geleider wist hij het spoor uitstekend te volgen en werden de scentpools van de inmiddels weggehaalde geurbronnen kort onderzocht. Een vergeten geurbron werd feilloos door hem aangegeven en in een vlot tempo kwamen we uit bij de eindstreep. Klasse speurwerk, vriendje! 👏🐾

26/08/2026

Jolanda 26/8/2016;

Wat een heerlijke zomerochtend. Zonnetje, blauwe lucht, licht briesje. Een kadotje! Vandaag was de casus dat mijn hond weggelopen was. Ik was heerlijk met haar aan het spelen en opeens ging ze er vandoor. Met een laatste zichtlocatie en een looprichting moesten de cursisten het doen.

Het spoor was 1,45 km lang geworden en had aardig wat puzzelmomentjes gezien er op deze locatie heel wat kleine paadjes zijn.

Maya beet het spits af. Deze dame houdt van lekker knuffelen, maar na die lekkere knuffels ging ze lekker van start. Tussen het schuren tegen de heg en het muisjes speuren pakte ze mooi het spoor van Sita op en wees ze ons de juiste richting. Op het laatste stuk klonk er een doffe knal wat haar enorm van haar stuk bracht. Sijbrig kon Maya overhalen om toch mee te gaan. Toen Maya door had dat we in de richting van de auto gingen nam ze een spurt. Sijbrig heeft haar kranig vast gehouden. En ineens was daar de headsnap, ze rook de eindbron! Wat een stoere Maya dat ze zichzelf uit haar angst kon krijgen en toch die geurbron heeft verwezen. Supertrots!

Bowie mocht na Maya. Marlou zei nog iets dat Bowie misschien wat moe kon zijn, maar dat was niet terug te zien. Spot on het spoor op, O, en daar nog even muisjes zoeken, en weer door op het spoor. Bij de overgang naar verhard leek hij het wat lastiger te hebben omdat hij aardig aan het zigzaggen was maar kennelijk heeft dat hem veel informatie gegeven want met een shortcut kwam hij weer spot on op het spoor. De temperatuur begon al weer te stijgen naar boven de 20 graden en dat voelt Bowie snel. Door het hijgen (wat warmte afvoeren is voor honden) kreeg hij het wat lastiger om het spoor te volgen. Met wat hulp kwam ook hij bij de eindgeurbron die hij ook vol overgaaf verwees!

24/08/2026

Wendy, 24 augustus 2026;

Vandaag, tijdens mijn eerste les na de zomervakantie, mochten zes combinaties meteen een flinke uitdaging aangaan: blind speuren! 🐕💪 Met de ondersteuning van een portofoon gingen ze zelfstandig op pad om een spoor van maar liefst één kilometer uit te werken, mét een paar mooie uitdagingen onderweg. Hoewel sommige geleiders vooraf best een beetje zenuwachtig werden, zijn ze allemaal de uitdaging aangegaan. 👏🫵🏻👍

Het spoor was 1 km lang en voor het grootste deel onverhard. Het was grotendeels onbewolkt, met een matige wind en een temperatuur die op liep naar 20 graden. De valkuil zat er vandaag vooral in om als geleider niet ongemerkt mee te gaan speuren en daarmee, zonder dat je het doorhebt, invloed uit te oefenen op je hond. Juist dát was vandaag de uitdaging: vertrouwen op je hond, vertrouwen op jezelf en vertrouwen op wat jullie samen hebben geleerd. Loslaten, niet vooruitdenken en je hond het werk laten doen en ondersteunen waar nodig. 💪🐾

Anneke met Hidde werkte het spoor in een zeer vlot tempo uit. Echt teamwork!
Ellen en Catoo waren soms aardig aan het puzzelen, maar kwamen keurig uit bij de finish.
Norma en Cate deden het samen prachtig.
Karel viel op door zijn nauwkeurigheid en was keihard aan het werk met Desiree.
Djazzy, de grande old lady van vandaag, deed het samen met Audrey heel erg netjes.
En tot slot: Conny en Juggy. Hij wist zichzelf weer te overwinnen en zeker het laatste stuk was klasse speurwerk.

Er werd door alle combinaties hard gewerkt, met een paar opvallend mooie acties, heel net speurwerk en waardevol oefenen. Een mooie start zo na de vakantie! 💪👍🐾

22/08/2026

Gerrit/22 augustus 2026;

Vandaag eigenlijk weinig zorgen over het weer, al lieten de diverse weerkaarten wel regen zien. Ook vanochtend nog, de praktijk was dat ik met 1 combi gedurende 500m wat vocht van boven ontving en voor de rest was het droog. Toch van diverse mensen van buiten Almere mogen horen dat ze onderweg best wel grote regenbuien hadden meegekregen. Een grote meevaller dus. De agenda van vanochtend was uitgebreid met 1 combi en we hadden er dus 7 vandaag.

Het spoor 1,47km lang en het ging over bospad/bosondergrond, gras en een klein stukje verhard (fietspad). Tijdens het uitlopen had ik gemeend iets te horen maar had niks waargenomen, echter elke combi ging op deze plek even anders speuren en 1 combi ging even uit haar plaat. Hier was waarschijnlijkheid een ree overgestoken, deze actie heb ik gefilmd en met toestemming mag hij worden gepubliceerd. Het weer was prima zoals gezegd, beetje wisselende wind en op 1x 500m na droog. We hebben het wel eens beroerder gehad 🙂.

Snow: Deze heer was weer terug van vakantie en mocht weer aan de bak. Kan er eigenlijk heel kort over zijn; tempo netjes, speur vast en alle verwijzingen gevonden. Hij deed het gewoon top.

Jip (jacht): Wat ik van haar eigenlijk niet gewend was dat ik met groot enthousiasme werd onthaald en dat ik even goed mijn evenwicht moest bewaken omdat ik werd besprongen, gelukkig niet één van mijn eigen 42kg honden maar toch, als je niet oppast is het gras wat dichterbij dan gepland. Speur technisch deed ze het goed, tempo wilde ze graag hooghouden maar daarin werd ze goed begrenst en ook de afslagen werden netjes uitgewerkt, dus eigenlijk zeer weinig extra meters, ook verwijzend was het netjes wat ze liet zien. Deze dame kreeg een meter of 10 voor een wildwissel de geur in haar neus en al bokkend en springend ging het voorwaarts, gelukkig dat haar geleider haar vrouwtje stond want het ging even vol gas. Beide kanten werden uitgewerkt en naderhand kreeg ze weer het commando om door te gaan en binnen de 5 m liepen we weer te speuren. Ik vond dit gewoon prachtig en kon er wel van genieten.

Dean: Tja, dit is een stuiterbal optima forma en dat wilde hij ook laten weten ook. Mocht ik weer een blauwe plek hebben weet ik hoe ik eraan kom. Vandaag ging het speurend best wel goed, niet altijd heel spoor vast maar we komen waar we willen komen, hij is druk in de kop en loopt daardoor onrustig maar op afslagen gaat het netjes en zonder al te veel meters gaan we de juiste richting uit. Slechts 1 keer bij hoeven sturen, deze afslag ging vanaf de berm het bos in en dan is de overgang net te veel voor hem, gelukkig konden we dit goed oplossen en het probleem was dan ook meteen opgelost. Ook verwijzend ging het netjes, hij is aan het groeien zeg maar. Luisterend naar zijn geleider hebben we over een jaar of 8 een rustige hond aan hem. Er is in ieder geval hard gewerkt.

Thiana: Vandaag was haar b***t, haar "zus" was op inzet geweest en die had rust, Thiana kan speuren maar is soms net wat meer timide. Vandaag liet ze zien dat ze het wel degelijk kan, een lekker tempo, niet te veel extra meters bij de afslagen en ook verwijzend best wel netjes. Echt ze deed het netjes, ik heb wel genoten van haar.

Noah: Deze kanjer deed het hele delen rustig aan met soms een klein tussen sprintje en dan moest je even goed doorlopen. Niet altijd spoor vast maar dat mag de pret niet drukken, je komt daar waar je moet wezen en hij loopt ook niet al te veel meters bij afslagen, vaak neemt hij vrijwel direct de juiste beslissing welke kant we uit moeten. Ook verwijzend ging het niet slecht, er is hard gewerkt door de combi.

Jip (stabij): Jawel; hij had er vandaag plezier in en hij gaf dat ook meteen even hard blaffend aan. In soms een best hoog tempo ging het over het spoor en zijn geleider moest best even in de ankers om het geheel wat rustiger te laten lopen. Spoor technisch best netjes vandaag maar het woord verwijzen kent hij uit het woordenboek, tussen de oortjes zit het nog niet. Toch als je alles bekijkt deed hij het erg netjes en we waren redelijk rap weer terug bij de auto. Hard gewerkt in ieder geval.

Kenai: Ook dit is een stuiterbal die het liefst vol gas over het spoor gaat, dan ben je blij met een geleider die dit geweld kan beteugelen (sportschool niet nodig in ieder geval). Spoor technisch is hij best OK en als hij zijn kop erbij heeft doet hij het erg netjes, verwijzend is hij ook niet slecht en hij pakt zeker zijn momenten. Ik zal blij zijn als er wat meer rust in dit beest komt (zijn opa was zeker al 4jaar toen het daar beter mee ging 🙂, hij is nu 2jr!). Ook door deze combi is er hard gewerkt vandaag.

19/08/2026

Jolanda, 19 augustus 2026;

Het weer…. Niet helemaal waar ik op gehoopt had gezien ik nog geen regenjas heb. Temperatuur was oké, rond de 20 graden. Zon was afwezig, voor de honden wel prettig. Beetje jammer voor de mensen onder ons dat het regende maar ik heb de honden er niet onder zien lijden. Het begon met nagenoeg windstilte en later met een matige wind erbij. De laatste combi mocht zelfs nog even van een voorzichtig zonnetje genieten.

Het spoor liep door een woonwijk, dus verhard, met hier en daar een stukje onverhard en een paar pittige kruispunten.

We begonnen vandaag met de lieve, knappe Cate. En wat deed ze het weer goed, zelfs nadat ik de route per ongeluk de verkeerde kant op bevestigde. Een stukje terug en dan vervolgens onverstoord weer door. Echt heel knap! Goed gedaan Norma!

Storm had er weer zin in. Hans moet er nog even aan wennen dat het spoor niet altijd op de stoep loopt en dat geur zich hier en daar in portieken verzamelt. Met het wandelen probeer je natuurlijk te voorkomen dat je hond ineens de weg op gaat of iemand zijn terrein op loopt. Mooi leermoment, komt ook helemaal goed!

Bowie was vast blij dat het niet meer zo warm is. Wat had hij het de vorige les warm zeg, arme hond. Marlou zei dat Bowie niet zo van regen houdt, maar daar heb ik niets van gemerkt. Goed gewerkt!

Maya begon wat afgeleid. Het verharde lukte haar niet zo goed maar de onverhard stukken deed ze top. Daarnaast had ze vandaag een ‘bronnenverwijsdag’. Bijna alle bronnen heeft ze verwezen. Heel trots!

Theo had het lastig vandaag. Hij is nog jong en aan het begin van zijn speurcarriere en nog niet veel verhard gespeurd. Vandaag waren zijn 1e keuzes op kruispunten over het algemeen de juiste maar hij ging dan toch stilstaan en omkijken. Dus we hebben nog wat te werken aan zijn zelfstandigheid. Goed gehandeld Ingrid!

16/08/2026

Kim ZIG trainingen augustus;
Over 2 dagen verdeeld hebben 5 geleiders de ZIG training gedaan.
Allemaal hetzelfde spoor, van dezelfde hond (behalve Max, die mocht op Hanna, een iets verser spoor, en Snow, die mocht Khayenne zoeken en vinden, aangezien hij gisteren inzet heeft gehad, dus vandaag een succes spoor 💪🏻).
Het was mooi om te zien dat de honden heel taakbewust bezig waren met de aangeboden geur en niet met allemaal andere bekende geuren.
Het spoor liep in het uitlaat gebied van de “vermiste” hond en was rond de 14 uur oud.
Er is door iedereen mega hard gewerkt en een ieder heeft eigen leermomentjes gecreëerd!
Goed gedaan allemaal ! 💪🏻

14/08/2026

Jolanda woensdag 12 augustus 2026;

Het was een rustige ochtend, zwak windje uit oostelijke richting. Mooie blauwe hemel en een lekker zonnetje. De temperatuur bij aanvang was een comfortabele 17 graden. Kortom, weer waar de mens blij van wordt en de hond zich goed kan ontplooien met speuren.

Het spoor was 1,13 km lang en liep voornamelijk onverhard. De weersvoorspellingen beloofden dat het warm zou worden dus ik heb voornamelijk de schaduw van de bomen opgezocht. In verband met het hoge groen waren er niet heel veel keuzes voor het spoor maar het is toch gelukt om hier en daar een paar leuke puzzelmomenten in te bouwen.

Norma beet het spits af met haar knappe Herbie. Norma speurt met Cate op professioneel niveau maar ze gunt Herbie ook lol dus ze heeft besloten om met hem te komen speuren. We moeten natuurlijk nog helemaal leren om hem te lezen. We zijn er al wel achter dat hij een dubbele agenda heeft. Soms lijkt het alsof hij totaal niet bezig is met het spoor maar maakt dan toch de juiste keuze van richting, dus absoluut spoorbewust. Echt supertrots op deze combinatie.

Cato had vandaag niet helemaal haar dag. Het begon ermee dat ze bij het begin van het spoor iets zag wat wij niet zagen maar wat voor haar best spannend was. Maar goed, toch neus aan de grond en gaan. Welk spoor ze had weten we niet maar de ene keer was het gelijk aan mijn spoor en het andere moment zeker niet mijn spoor. Maar Ellen bleef positief en ondersteunend met als resultaat dat Cato de laatste ca 400 meter toch volledig in haar taak kwam en vol enthousiasme ons de eindlap verwees. Eind goed, al goed!

Ukkie had er vandaag weer zin in, hij houdt van snelheid. Dat is hier en daar ook zijn valkuil. Jouska deed de handling supernetjes wat tot een mooi speurgedrag leidde. Waar Ukkie meestal niet zo geïnteresseerd is in de geurbronnen onderweg vond hij de bron op de plek waar het spoor het bos in liep wel de moeite waard om te verwijzen. En het stuk door het bos was echt fenomenaal. We zijn er achter wat Ukkie echt gaaf vindt, lekker kruip door sluip door!

Als laatste waren Floor en Jip aan de b***t. De temperatuur was al aardig opgelopen en het begon echt warm te worden. Maar daar was bij Jip niets van te merken. Hij ging zijn speurbubbel in en liep een prachtig spoor. Geurbronnen heeft hij geen tijd voor. Ondanks dat hij zelf geen signaal gaf toch onderweg maar wat drinken aangeboden, dat vond hij toch wel even lekker. Maar daarna gewoon weer door alsof er geen onderbreking had plaats gevonden. Floor haar handling was uitstekend, kortom echt een topprestatie van beiden!