28/12/2025
En dit bedoel ik dus.. hou je hond safe!!!!! Lang verhaal maar alle elementen van hoe je niet wil dat het gaat zitten hierin.
Gelukkig had het zoekteam meer geduld dan de eigenwijsheid van mensen…
Update
27-12-2025 13:30 uur vermist
27-12-2025 22:05 uur veilig
Oudejaar – Nachtmerrie vol vermissingen.
Alle zoekteams waarschuwen al weken, deelsites van vermiste en eenzaam gevonden honden waarschuwen al weken, en toch stroomt de nachtmerrie van “einde jaar” elk jaar weer vol met vermissingen. De vrijwilligers vrezen deze tijd! Vuurwerk-ellende en onbegrip voor angstige dieren. Hoe erg!
Bo is een leuke ruwharige zwarte hond met wat wit op snuit en pootjes. Hij is pas 9 maanden oud en heeft al heel wat meegemaakt, op straat in Roemenië, een tijdelijke adoptie in Nederland, en sinds 2 maanden veilig bij trouwe baasjes. Ze wonen in Rhenen maar gaan fijn een paar dagen naar Egmond aan Zee zodat Bo de ervaring strand mag genieten. Dat die ervaring iets te veel voor hem kon zijn was helaas niet ingeschat. Strand met veel wind, ruimte, golfslag, loeidruk met veel mensen, veel loslopende honden en ook vuurwerk, is overweldigend voor een dier die dat nooit eerder heeft ervaren. Baasjes willen hem laten genieten en hebben zijn bal meegenomen. Ze zijn blij en schatten in dat ook Bo blij zal zijn. Het is zaterdag 27 december en half twee in de middag. De baasjes maken Bo even los zodat hij met zijn bal kan spelen. Helaas springt Bo meteen door het voorzeetje, draait zich nog één keer om, kijkt en rent ervandoor, de strandafgang op, boulevard over richting vuurtoren en het dorp in.
En daar begint de ellende: mensen zien hem en willen hem pakken, goedbedoeld, maar de hond rent steeds harder, wordt steeds banger, wordt opgejaagd zo en verdwijnt volledig in de “overlevingsmodus”. Hij kent dan niemand meer, herkent ook zijn eigen baasjes niet meer. Zeker bij een hond die de ervaring heeft van op-straat-leven, kan dit heel snel gaan. De zichtmeldingen vliegen door Egmond aan Zee heen en weer. En dan komt de vermissing op Facebook (helaas met alle zichtmeldingen) en komt bij Amivedi.
Ons zoekteam wordt om 15:16 uur gebeld om hulp. Onze oproep gaat eruit en we bespreken met de bazin wat en hoe te doen. De eerste vrijwilligers zijn reeds in de auto gesprongen en onderweg. We proberen op FB te waarschuwen om NIET achter hem aan te rennen, de RUST te bewaren, maar het lijkt tegen dovemansoren spreken. Als onze teamleden door Egmond dwalen in de hoop hem ergens te zien, komt er weer een zichtmelding: vanaf de Zeeweg ziet een zoeker van ons Bo lopen op de Bloedweg en het duin in gaan. Je hoopt nog: het duin is rustiger en redelijk veilig. Onze zoeker stuurt een duidelijke foto. Het is Bo. We willen hem zorgvuldig gaan benaderen en de baasjes dichterbij brengen. Helaas zijn er meer mensen die hem zien, het op Facebook gooien en de jacht is weer geopend. Onze adviezen worden in de wind geslagen.
Mensen willen blijkbaar niet begrijpen dat dit een hond echt in gevaar kan brengen en dat hem dit zijn leven kan kosten! Bo rent steeds weer weg en steeds verder en harder.
Er is een grote groep jongeren die niet bepaald aan de priklimonade hebben gezeten. Ons teamlid blijft heel rustig en vraagt ze om Bo met rust te laten. Ze vraagt om niet het duin in te gaan omdat de mensen van het zoekteam echt weet wat ze moeten doen. Maar helaas NEE. Zij gaan in vliegende vaart achter Bo aan het duin in, joelend en met veel lawaai, ook vuurwerk. Anderen, lopend en fietsend, weten alles beter en zijn niet te remmen. Intussen knallen er ook vuurwerkbommen. Iedereen zal Bo wel even pakken. Wat een onruststokers en narigheid. Wij vragen om rust en willen het tactisch aanpakken met onze jarenlange ervaring met angsthondjes.
En dan begint het donker te worden. De jongelui, dorpelingen en gasten gaan naar hun eten. Onze zoekers gaan nog steeds door, zonder avondmaal. Het wordt stiller. Maar waar is Bo nu? We worden gebeld met een zichtmelding op de Admiraal De Ruyterweg. Dat is dichtbij de eerdere plek. Onze teamleden denken een schim te zien op de hoek Zeeweg/Plevierenlaan. En ja, hij komt om 19:02 uur op de dashcam: het is Bo echt. Ze proberen wat stukjes knakworst te strooien en Bo loopt die voertjes wel te zoeken. De baasjes worden weer van hun eten afgehaald en komen er ook heen. We hopen dat Bo op zijn bazin zal reageren, maar zodra zij zijn naam noemt is hij er vliegensvlug vandoor. We hopen dat zij daar even op een deken op de grond kan gaan zitten. Dit is helaas om medische redenen niet mogelijk. Een vrijwilliger van ons neemt dat dan over, samen met haar zeer sociale hondje Caro. Ze houden het een hele tijd vol op die deken, maar Bo is een blokje om en laat zich niet zien en Caro is zo bang van de knallen. De baasjes gaan weer terug naar het gastenverblijf. Caro moet de auto in om te kalmeren van het geknal.
We overleggen met elkaar en met beheer hoe dit verder aan te pakken. Bo zit zo diep in de overlevingsmodus. Hij kent nu zijn baasjes niet meer. Bo laat zich niet benaderen, is te veel opgejaagd. Zullen we een vangkooi nodig hebben? Hoe regelen we het vervoer van de kooi, hoe krijgen we er voldoende spotters bij. Want zo’n kooi kan en mag daar niet onbeheerd staan. En laten omstanders dan de kooi met rust?
We zullen starten met een wildcamera bij het voerplekje waar Bo steeds langskwam op zijn rondje. Eerst zeker weten dat hij de kooi daar zou kunnen vinden. De camera wordt klaargemaakt en we gaan ermee onderweg naar Egmond aan Zee.
Onze trouwe teamleden die sinds hun ontbijt en een forse boswandeling met eigen honden, nog steeds niets gegeten hadden, grijpen wat reserve koek uit de auto om zelf te overleven en lopen weer rustige rondjes in afwachting van de wildcamera. Ze staan te spotten bij de Zeeweg als ….
Er komt een zoekend meisje met een paardenstaart langs. Ze spreken haar aan en ze had een zwarte hond gezien op de stoep bij de school De Driemaster. Ze had haar auto aan de kant gezet en was een rondje gaan lopen maar ze zag hem niet meer. Twee zoekers gaan naar de school tegenover de Stichting. Ze zien Bo in de Duinstraat opzij van de school op zich aflopen. Bo schiet het schoolplein op. Eén zoeker blijft bij het hek staan, de ander gaat zachtjes erdoor en sluit het hek achter zich. Bo loopt door naar het speelplein van de kinderopvang Forte waar de hekken nog iets hoger zijn en Kim sluit ook dat hek achter zich.
Bo zit ingesloten! Ook nu geen vangacties want je weet niet half hoe hoog ze kunnen springen als ze in paniek zijn. Met alle rust heeft Kim eerst geprobeerd voertjes te geven, lekker stukjes knakworst. Die kwam hij wel pakken maar als er maar een blaadje ritselde sprong hij 3 meter achteruit. De sliplijn lag al bijna over zijn koppie en weg weer. Dit duurde en duurde, drie teamleden buiten op straat, muisstil. Dan vraagt ze toch om de hulp van Jannette met haar trouwe Caro, een charmant en sociaal teefje. Die wordt ook binnen de hekken gebracht. Dan ontdooit Bo en hij wordt de reu die een teefje ruikt. Caro is er niet zo van gediend, “blijf van mijn achterkant af”. We horen buiten op straat ineens een speel-kefje !!! Zou het lukken daar? We kunnen niets zien in het donker. Met voertjes voor allebei en om de b***t brengen ze Bo steeds dichterbij en Bo wordt weer Bo. Hij wordt steeds losser en vindt het voerspelletje wel leuk. Dan kan Kim heel voorzichtig zijn halsband pakken, geen kracht erop, geen extra trauma, rustig zachtjes aanhalen, lijn eraan vastmaken en een extra lijn eromheen.
Dan gaan ze op de terugweg in het donker en door de hekken. Het is 22:05 uur : BO IS VEILIG!!!
Het werd een lang verhaal. Maar we hopen dat er voldoende uitleg in zit van de werkwijze hoe je zo’n bange hond kunt veiligstellen zonder hem een volgend trauma te bezorgen. En als mensen bereid zijn dit te leren, kunnen ze zich aanmelden als vrijwilligers bij ons zoekteam. Zonder stuk in de kraag en zonder vuurwerk en zonder opjagen. Maar met tact en ruim geduld.
🐾 Dank aan de baasjes van Bo dat ze vertrouwden op de vrijwilligers van ons Honden_Zoekteam_Noordwest. Jullie hebben een lieve maar nog heel onzekere hond als huisgenoot. Sommige van dit soort ex-zwerfhonden heeft soms wel een jaar nodig om zich echt te hechten voordat ze misschien ergens binnen hekken los kunnen lopen. Wij adviseren een veiligheidstuig en goede halsband, veilige lijnen. Een GPS tracker is ook aan te raden. Veel geluk met jullie lieve Bo.
🐾 Lieve Bo, we zijn zo dankbaar dat jij je toch hebt laten overhalen om aandacht te schenken aan een lief teefje, lekkere voertjes en lieve zoekers van ons team. Blijf s.v.p. verder veilig, dichtbij jouw baasjes. Je hebt een fijn thuis.
🐾 Heel veel dank aan het “meisje met de paardenstaart”. We weten je naam niet, maar door jouw melding werd hij gezien bij de school en kregen we de prachtige kans om Bo in te sluiten. Top! Dank!
🐾 Zeker heel veel dank aan Caro!! Lieve Caro, je houdt niet zo van reutjes achter je, maar je hebt met jouw charmes toch heel goed je best gedaan om deze reu in de sliplijn te krijgen. En dat met je eigen vuurwerkangst. We wensen jou nu een jaarwisseling toe met weinig geknal en veel lekkers. Dik verdiend meisje.
🐾 Enorm veel dank aan al onze geheel vrijwillige teamleden die rustig zijn gebleven te midden van de hectiek tijdens deze vermissing! Het heeft veel van jullie geduld gekost en zelfs zonder eten bleven jullie aanwezig. Van zeker twee mensen weet ik dat hun stappenteller al dik boven de 17 duizend stappen stond. Jullie zijn bijzondere mensen! Zo veel dank aan jullie allemaal die ter plaatse waren. Jullie zijn onze
toppers!!
Wilt u ons financieel steunen met een kleine bijdrage zodat we kunnen beschikken over de juiste materialen, dan kan dat via bijgaande link. U kunt zelf het bedrag kiezen.
https://www.ing.nl/payreq/m/?trxid=RXQHfHYs4RrIjEfNpjiqCd9G0umcXdCK
🔎𝗟𝗲𝗲𝘀𝘁 𝘂 𝗻𝘂 𝗼𝗻𝘀 𝘃𝗲𝗿𝘀𝗹𝗮𝗴 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲𝘇𝗲 𝘃𝗲𝗿𝗺𝗶𝘀𝘀𝗶𝗻𝗴 𝗲𝗻 𝗱𝗲𝗻𝗸𝘁 𝘂: 𝗜𝗸 𝘇𝗼𝘂 𝗯𝗲𝘀𝘁 𝘄𝗲𝗹 𝗲𝗲𝗻𝘀 𝗮𝗳 𝗲𝗻 𝘁𝗼𝗲 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗹𝗽𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗷 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗼𝗲𝗱 𝘁𝗲𝗮𝗺: 𝗪𝗶𝗷 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗼𝗽 𝘇𝗼𝗲𝗸 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗻𝗶𝗲𝘂𝘄𝗲 𝘃𝗿𝗶𝗷𝘄𝗶𝗹𝗹𝗶𝗴𝗲𝗿𝘀. 𝗠𝗼𝗰𝗵𝘁 𝘂 𝘇𝗶𝗰𝗵 𝗶𝗻 𝘄𝗶𝗹𝗹𝗲𝗻 𝘇𝗲𝘁𝘁𝗲𝗻 𝗼𝗺 𝘁𝗲 𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗹𝗽𝗲𝗻 𝗯𝗶𝗷 𝗲𝗲𝗻 𝘃𝗲𝗿𝗺𝗶𝘀𝘀𝗶𝗻𝗴 𝗱𝗮𝗻 𝗸𝘂𝗻𝘁 𝘂 𝘇𝗶𝗰𝗵 𝗵𝗶𝗲𝗿 𝗮𝗮𝗻𝗺𝗲𝗹𝗱𝗲𝗻:
https://docs.google.com/forms/d/1xmQyAoLNhqp1_2InT2YD46gr4u2I19Lb6vuDpTsS9xo/viewform?edit_requested=true