06/04/2025
Fossielen
Vandaag ging ik (Wilma) een lekker rondje wandelen met de honden door de duinen en over het strand. De honden waren op dit stuk al een tijd niet geweest, dus die struinden heerlijk snuffelend rond en genoten net als ik van de duinen. Beide aan een lange lijn, dus heerlijk de ruimte om ieder te doen wat ze graag willen.
Op een gegeven moment zie ik een grote hond staan, zonder ook maar een eigenaar te ontdekken, dus ik besluit op een ruime afstand te wachten.
Enkele minuten later komt er een oudere man aan lopen, zonder lijn of iets in zijn handen, dus ik roep of dit zijn hond is? Ik krijg een knikje, maar verder doet de man niks en loopt mijn kant uit. De hond loopt voor de man uit en ik zie dat het een reu is, stroomband om zijn nek, zijn staart is hoog en hij loopt met een verlaagde kop en starend op mij en mijn honden (beide intacte reuen)af. Dus ik roep naar de man of hij zijn hond kan terug roepen, maar geen reactie van de man en hij loopt rustig door terwijl zijn hond zijn gang mag gaan. Ik probeer afstand te creëer en ga tussen mijn honden en de andere hond lopen. Op het moment dat deze hond te dichtbij gaat Urban blaffen en grommen.
Wanneer ik gelukkig zonder kleerscheuren de hond weet te passeren, wijs ik de man erop dat zijn hond vast moet op dit stuk. Nou toen kreeg ik het te horen hoor: ik moest mijn honden beter opvoeden, scheldwoorden en hij bepaalde zelf wel waar hij hem vast deed……
Helaas bestaan ze nog…gelukkig zijn ze van een uitstervend ras: de fossielen onder de hondeneigenaren.
Fossielen die vinden dat jouw hond zich moet gedragen ondanks de situatie die zich voordoet. Zonder rekening te houden met de emoties die de hond ervaart. In het geval van Urban: hij is al 2 keer door een grote hond gegrepen en heeft het 1 keer maar net overleefd. Dus ja; als een hond te dichtbij komt met zo’n houding, dan valt hij uit.
Deze fossielen zijn vaak trots dat zij hun hond zo goed onder appel hebben en veroordelen een ieder die rekening houdt met de gevoelens van hun hond.
Deze fossielen voeden hun hond op met methoden die gelukkig al lang achterhaald zijn, denk aan stroomband, straffen en andere middelen die pijn toedienen.
Gelukkig zijn het fossielen en sterft dit ras snel uit, beter voor onze honden en de medemens. Gelukkig weten we hoe we onze hond op een diervriendelijke manier kunnen laten functioneren en zijn er gelukkig steeds meer mensen die hulp vragen wanneer dit niet lukt.
Na deze aanvaring heb ik gelukkig nog een heerlijke wandeling kunnen maken en hebben mijn honden even heerlijk kunnen rennen op het strand.