06/09/2023
ππ₯°π₯² Dit soort berichtjes maken me blij en een tikje emotioneel. Dan weet je weer waarvoor je het allemaal doet.
Dankjewel lieve Sylvana voor dit mooie bericht! Zo ontzettend tof om te zien hoe goed het gaat en dat zelfs dochterlief nu een rondje op Maylinn kan rijden. β€
Het is denk ik ongeveer 2 jaar geleden dat Maylinn (v. Toto jr) hier in training was om zadelmak te maken. Het was een boeiend proces zullen we maar zeggen. π
Het was geen makkelijke weg met deze dame, ze was heftig en groots in haar gedrag. Maar ze was ook heel leergierig en werkwillig en zat daar dan zichzelf weer mee in de weg, want als ze iets nog niet snapte of kon, dan werd ze daar heeeel boos over. En als Maylinn boos word, dan berg je maar. ππ
π Ik durf wel te zeggen dat als dit paard in het "reguliere" circuit terecht was gekomen ze het label "levensgevaarlijk" had gekregen. Ze laat zich nl niet dwingen, is snel overprikkeld en het is een vechter. De kunst is om dat gevecht niet aan te gaan, maar te zoeken naar manieren die haar leren vertrouwen dat ze op haar manier mag leren op haar tempo, in samenspraak maar wel met duidelijke afspraken, waar veiligheid gecreΓ«erd wordt en met heel veel positieve bekrachtiging (dus niet bestraffen wat niet goed gaat, maar steeds belonen wat wΓ©l goed gaat, hoe klein ook).
π Het duurde even voordat ze door had dat ze ongemakjes en onzekerheid ook klein mocht aangeven en dat er dan ook naar haar geluisterd werd, zodat we haar konden helpen het wΓ©l te snappen en te kunnen. Want Γ‘ls ze eenmaal iets snapte en kon, dan was het ook direct een blij ei en ging ze het overmatig ijverig aanbieden (waarvoor we haar dan weer moesten behoeden, want ze raakte daar dan ook weer overprikkeld van en kwamen we weer in het boze gedeelte uit).
π Precisie werk was het, tot op de duizendste millimeter nauwkeurig bewust in je eigen lijf, ademhaling, energielevel, timing en intenties.
Ik hou daarvan en vind dat mooi, zo'n paard biedt mij ook een groeiproces. Maar voor veel mensen kan het een heel frustrerend proces zijn, want het is Γ©cht niet makkelijk om steeds weer bewust bij jezelf te raadde te gaan; wat kan IK anders doen, waar was IK even uit verbinding etc.
ππΌ Vele credits ook naar haar eigenaresse die er al mooi positief grondwerk in had zitten onder begeleiding van Roos Bijleveld om haar voor te bereiden. Wat heeft ze veel geduld gehad met dit paard, en nog steeds! Zo mooi als mensen hun paard Γ©cht willen leren begrijpen (ipv het af te doen als "het is gewoon een lastig/gevaarlijk paard") en willen leren hoe ze hun paard kunnen helpen in het leerproces. En dat dan ook nog kunnen zien als een eigen ontwikkelingsproces.
Nadat Maylinn terug naar huis ging heb ik ze daar nog een paar keer begeleid en daarna gingen de lessen bij Roos weer verder. Zo fijn ook om een collega te hebben waarmee je fijn op een lijn zit en die als geen ander begrijpt en aanvoelt wat dit paard (en bijbehorend mens) nodig heeft.
π₯° En hoe mooi is het dan om te zien en te lezen hoe goed het gaat en dat zelfs dochterlief een rondje kan rijden met haar. Bloed zweet en tranen heeft het gekost, zoals Sylvana zelf ook beschrijft, maar wat een super resultaat, dan is het dat allemaal waard!
PS Sylvana houdt ook een blog bij over alles wat ze samen meemaken. Mocht je het leuk vinden dan kun je ze volgen op Maylinn's Verhaal.
(Als je heeeeel ver terug scrollt kom je ook de berichten van tijdens het zadelmak maken tegen).