26/11/2025
Sur les sentiers où nous avons marché,
Ton pas léger, un ami à mes côtés,
Chaque balade, un moment partagé,
Aujourd'hui, tu observes, tranquille, éloigné.
Les feuilles froissent sous mes pas légers,
Je ressens ta présence, même éloignée,
Car dans chaque souffle du vent doux et frais,
Je sais que ton cœur est toujours près de moi, en secret.
Le soleil brille, et je souris en y pensant,
À nos aventures et à chaque instant,
Alors, même si tu ne cours plus à mes côtés,
Sache que notre lien reste à jamais célébré.
An de leschten acht Joer als Dogwalker hunn ech vill trai Fëllnuessen kennegeléiert. All Hond, deen ech laang Zäit betreien, gëtt een Deel vun mengem Liewen. De Verloscht vun engem Hond, ganz egal d‘emstänn, op daat den Deout ass oder einfach „just“ liewen waat ons dorou zwëngt, (z.b. plenneren, trënnung oder Arbescht bedingten réorientatiounen) hannerléisst ëmmer en déift Laach. Och wann et net mäin eegen Hond ass, spieren och ech den Schmerz an d'Trauer.
Manchmooll gëtt dësen Verloscht vun de Besëtzer ënnerschätzt. Desto méi dankbar sinn ech allguer deenen, déi trotz hirer eegener déiwer Trauer kloer Gedanken fassen kënnen a mir d'Méiglechkeet schencken, mech mat Éier an Würde vun hiren Hënn ze verabschieden. Et ass mir wichteg, Raum fir dës Gefiller ze schafen, well d'Bindung, déi ech zu all eenzelne Hond opbauen, ass staark. Ech investéiere vill Zäit, Vertrauen an Léift an eisen gemeinsamen Momenter. Dës onsichtbar Verbindung ass e wesentlechen Deel vun menger Aarbecht, an ech wëll, datt d'Leit verstoen, wéi wichteg si mir ass.
Loosst eis d'Léift an d'Erënnerungen un eis véierbéige Frënn deelen an schetzen. Fir all meng trai begleeder déi schon gangen sinn awer nie vergies sinn.❤️
