02/08/2026
Wife at bar - 02
அவர்கள் மூலையில் ஒரு மேசையைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். திவ்யா ஜன்னல் பக்கம் அமர்ந்தாள். அருண் அவளுக்கு எதிரே. ஆர்டர் வந்தது. திவ்யாவுக்கு ஒரு வைட் வைன். அருணுக்கு பீர்.
முதல் சில நிமிடங்கள் அவர்கள் சாதாரணமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
அலுவலகத்தில் நடந்த சில சம்பவங்கள், வரவிருக்கும் வார இறுதி, அம்மா வீட்டில் நடக்கும் சில விஷயங்கள். திவ்யா மெதுவாக வைனை அருந்தினாள். முதல் குவளை முடிந்ததும் அவள் இன்னொன்று கேட்டாள். அருண் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.
அவள் அவ்வப்போது குடிப்பதுண்டு. ஆனால் இன்று சற்று வேகமாக இருந்தது.
இரண்டாவது குவளை பாதி முடிந்தபோது திவ்யாவின் தோள்கள் சற்று தளர்ந்தன.
அவள் பின்னால் சாய்ந்து அமர்ந்தாள். கண்கள் மெல்லச் சுற்றிப் பார்க்கத் தொடங்கின. பார் முழுவதும். மக்கள். விளக்குகள். கண்ணாடிகள். அப்போதுதான் அவள் பார்வை ஒரு இடத்தில் நின்றது.
தொலைவில், பார் கவுண்டருக்கு அருகில் ஒரு மேசை. அங்கே தனியாக ஒரு இளைஞன் அமர்ந்திருந்தான்.
கருப்பு டி-ஷர்ட். கைகளில் ஒரு மெல்லிய கடிகாரம். தலைமயிர் சற்று அலட்சியமாகச் சீவப்பட்டிருந்தது. அவன் மொபைலைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். எப்போதாவது தலையை உயர்த்திச் சுற்றிலும் பார்த்தான். அவனுடைய முகத்தில் ஒரு அமைதி இருந்தது. எந்த அவசரமும் இல்லை.
எந்தக் காட்டும் இல்லை.
திவ்யாவின் பார்வை அங்கேயே நின்றது. முதலில் சில விநாடிகள் மட்டும். பிறகு மீண்டும். அவள் உதடுகள் மெல்லத் திறந்தன. பின்னர் மூடின. அவள் கையில் இருந்த குவளையை மேசை மீது வைத்தாள்.
விரல்கள் சட்டையின் மேல் பகுதியை நோக்கிச் சென்றன.
அருண் அதைப் பார்த்தான்.
திவ்யாவின் வலது கை மெதுவாக மேலே வந்தது. விரல்கள் சட்டையின் முதல் பொத்தானைத் தொட்டன. அவள் அதை அவிழ்க்கவில்லை. வெறுமனே தொட்டாள். சுற்றினாள். மீண்டும் தொட்டாள்.
அவளுடைய கண்கள் இன்னும் அந்த இளைஞனை நோக்கியே இருந்தன. முகத்தில் ஒரு சிறிய, அரைகுறை புன்னகை. அது சிரிப்பு அல்ல. அது ஒருவிதமான உள்மன அசைவு. குடித்துவிட்டு வந்த லேசான மயக்கம் சேர்ந்து அந்தப் புன்னகையை இன்னும் மென்மையாக்கியது.
அருண் பேசவில்லை. அவன் தன் பீர் குவளையை எடுத்து ஒரு சிறிய அளவு அருந்தினான். ஆனால் அவனுடைய பார்வை மனைவியை விட்டு அகலவில்லை.
திவ்யா இன்னும் அந்தப் பொத்தானைத் தொட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய சுண்டுவிரல் சட்டையின் துணி மீது மெல்ல நகர்ந்தது.
பின்னர் மீண்டும் பொத்தானைத் தொட்டது. அவள் தலையை சற்று ஒரு பக்கம் சாய்த்தாள். காதணிகள் அசைய, ஒரு சிறிய ஒலி. அவள் மூச்சை உள்ளே இழுத்தாள். நெஞ்சு சற்று உயர்ந்தது. சட்டை மெல்ல அசைந்தது.
அருணின் உள்ளே ஏதோ ஒரு விசித்திரமான உணர்வு எழுந்தது. அது வெறும் எரிச்சல் அல்ல.
அது அதற்கும் மேல். ஒருவிதமான கவனம். ஒருவிதமான விழிப்பு. ஆறு வருடங்களில் அவன் திவ்யாவை இப்படிப் பார்த்ததில்லை. வீட்டில் அவள் இயல்பாக இருப்பாள். சில சமயம் சோர்வாக, சில சமயம் சிரிப்பாக. ஆனால் இப்போது அவளுடைய முகத்தில் ஒரு வேறுபட்ட வெளிச்சம் இருந்தது. அது குடியின் வெளிச்சம் மட்டும் அல்ல.
அது ஏதோ ஒன்றைப் பார்த்துவிட்ட ஒரு பெண்ணின் வெளிச்சம்.
திவ்யா இன்னும் பேசவில்லை. அவள் அந்த இளைஞனைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். அவன் தலையை உயர்த்தினான். அவளுடைய திசையை நோக்கினான். ஆனால் அவர் பார்வை நேரடியாகச் சந்திக்கவில்லை. அவர் மீண்டும் மொபைலைப் பார்த்தான். திவ்யாவின் விரல்கள் இப்போது இரண்டாவது பொத்தானைத் தொட்டன.
அவள் அதை அவிழ்க்கவில்லை. வெறுமனே அங்கேயே வைத்திருந்தாள். சட்டை சற்று விரிந்தது. உள்ளே இருந்த தோலின் ஒரு சிறிய பகுதி தெரிந்தது. வெளிச்சம் அங்கே விழுந்தது.
அருண் தன் நாற்காலியில் சற்று நகர்ந்தான். “என்ன பாக்குற?”
திவ்யா அவன் குரலைக் கேட்டது போல் இல்லை. சில விநாடிகள் கழித்து அவள் தலையைத் திருப்பினாள். “என்ன?”
“என்ன பாக்குற?” என்று மீண்டும் கேட்டான் அருண்.
திவ்யா சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பு சற்று தாமதமாக வந்தது. “ஒண்ணும் இல்ல. அதோ ஒருத்தன் உக்காந்திருக்கான். அமைதியா இருக்கான் பாரு.”
அருண் அந்தத் திசையைப் பார்த்தான்.
இளைஞன் இன்னும் தனியாகவே இருந்தான். “அவ்வளவுதானா?”
“உம்.” திவ்யா மீண்டும் அந்தப் பக்கம் திரும்பினாள். அவளுடைய கை இன்னும் சட்டை மீதே இருந்தது. “ரொம்ப காம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கான் மாதிரி இருக்கு.”
அருண் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அவன் தன் பீர்-ஐ மீண்டும் எடுத்தான். உள்ளே ஏதோ ஒரு கேள்வி சுழன்றது. “நீ என்ன பாக்குற?” என்ற கேள்வி. ஆனால் அதை வெளியே சொல்லவில்லை.
நேரம் மெதுவாக நகர்ந்தது. திவ்யா இன்னும் ஒரு வைன் கேட்டாள். மூன்றாவது. அருண் அவளுக்குக் கொடுக்கச் சொன்னான். அவள் இப்போது முழுமையாகத் தளர்ந்திருந்தாள். தோள்கள் இன்னும் தாழ்ந்திருந்தன. கண்கள் சற்று சிவந்திருந்தன.
ஆனால் அந்தச் சிவப்பில் ஒரு பளபளப்பு இருந்தது. அவள் அவ்வப்போது அந்த இளைஞனைப் பார்த்தாள். ஒவ்வொரு முறையும் அவளுடைய விரல்கள் சட்டையைத் தொட்டன. சில சமயம் பொத்தானைச் சுற்றின. சில சமயம் துணியை மட்டும் தடவின.
