15/06/2025
„გარდაცვლილი პატრონის მოლოდინში — გორის ძაღლი ლეხური“
2017 წლის ზამთარში, გორის ერთ-ერთ უბანში მოხუცი კაცი — მარტოხელა ვეტერანი, ბატონი რეზო, გარდაიცვალა საკუთარ სახლში. მას ჰყავდა ძაღლი, ღონიერი და ჭკვიანი ყავისფერი მეტისი, რომელსაც მეზობლებმა „ლეხური“ დაარქვეს (რადგან პატრონი ლეხურიდან იყო).
როდესაც პატრონი გარდაიცვალა, მეზობლებმა შეამჩნიეს, რომ ძაღლი არ ტოვებდა კარებს. ის კვირების განმავლობაში იჯდა პატრონის კართან, არ ჭამდა, არ წვებოდა — მხოლოდ საწყალი თვალებით უყურებდა იმ ადგილს, საიდანაც ბოლოს გამოვიდა ბატონი რეზო.
ძაღლი აღარ ეძებდა საკვებს ქუჩაში — ხანდახან ვიღაც მიაწვდიდა პურს, მაგრამ ის მაშინაც მხოლოდ აკოცებდა და დადებდა გვერდით.
ზამთარში ლეხური გაიყინა. ცივი თვეების შემდეგ, როცა მეზობლებმა ცეცხლი დაანთეს ძველი სახლის ეზოში, იქ იპოვეს ძაღლის უმოძრაო სხეული — ის კართან ჩახუტებული იყო იმ ადგილს, სადაც ბოლოს პატრონი გამოდიოდა.
ამ ამბის შემდგომ...
ერთ-ერთმა მეზობელმა, ქალბატონმა მარიამმა, დაწერა ეს ისტორია Facebook-ზე, რამაც უამრავი ადამიანის გული მოიგო. რამდენიმე მოხალისემ ლეხურის სახელით მცირე ძეგლიც გააკეთა და ეზოში პატარა დაფა დაამაგრა:
„ლეხური — ვინც არ წავიდა, როცა ყველამ დაგვივიწყა“
ეს ისტორია ბევრისთვის გაუგებარია, მაგრამ ვინც ძაღლთან ოდესმე ემოციური კავშირი ჰქონია, კარგად გრძნობს, რა ძალა აქვს ერთგულებას — და რამდენად სუფთაა ის, როცა სიტყვების გარეშეც შეგიძლია დაგელოდონ.
ფოტო: სხვა ძაღლის არის აღებული ინტერნეტიდან.
