16/05/2026
Eind april zag ik een bericht op Facebook. Iemand had een husky gevonden in een dorp hier dichtbij. Zoals (sommigen van) jullie weten is vorig jaar mijn eigen Husky verdwenen.π’ En ondanks dat het actieve zoeken is opgehouden, zal ik altijd hoop blijven houden. Dus ging ik samen met Shelley naar het dorp om te kijken of het hem was.
Toen we hem opgekruld in de berm zagen liggen, zagen we eigenlijk direct dat het mijn Blue niet was.π Maar de lieve dame die de oproep had geplaatst, had verteld dat de husky ziek was, dus namen we uiteraard toch een kijkje. En bij het zien van zijn conditie, besloten we hem mee te nemen.
Gezien hij tekenen vertoonde van Distemper,
een zeer besmettelijke en potentieel dodelijk virusziekte, maakten we een plekje voor hem afgeschermd van de andere honden en maakten we zo snel mogelijk een afspraak bij de dierenarts.π
Inmiddels weten we dat hij, nu Gizmo genaamd, geen actieve distemper heeft.π Vermoedelijk heeft hij dit wel ooit gehad en zijn de spierkrampen (het schokken met zijn hoofd) een nawerking hiervan. Daarnaast heeft Gizmo duidelijk een oogprobleem, waarvoor hij nu behandeld wordt.πͺπΌ
Gezien Gizmo (bijna) niets ziet, is een verblijf in het asiel erg lastig voor hem. We hebben het geprobeerd, maar al snel stopte hij met eten en zagen we hem achteruit gaan. Hij voelde zich duidelijk onveilig met alle blaffende honden om hem heen. Dus probeerden we hem bij mij in huis. Maar ook dat is niet makkelijk. Gizmo heeft op straat duidelijk geleerd dat als hij een hond tegen het lijf loopt (letterlijk, want hij ziet ze niet aankomen), aanval de beste verdediging is. π«£
Voor nu heeft Gizmo zijn eigen kamer in mijn huis. Langzamerhand introduceer ik hem aan de andere honden, in de hoop dat hij gaat leren dat hij zich niet meer hoeft te verdedigen.π€πΌ Tot die tijd, denk ik dat Gizmo vrij gelukkig is. Hij heeft veiligheid, rust en geniet duidelijk van de aandacht en de wandelingen.π₯°
