Petcare-Place

04/09/2026

Een dagje te laat omdat we gisteren druk waren met haar in de bloemetjes te zetten

23/08/2026

Ziggy – The Journey 🐾

Ziggy is ondertussen 6 maanden. Wat is die tijd voorbijgevlogen...

Zes maanden waarin we vooral geleerd hebben om elkaar te begrijpen. Waarin Ziggy zijn plaatsje vond binnen ons gezin én binnen ons soms drukke leven. Alles gebeurde zoveel mogelijk op zijn tempo, aangepast aan zijn noden en zijn groei.

Natuurlijk kan je niet alles voorspellen of voorkomen. En dat hoeft ook niet. Zolang je maar ruimte voorziet voor herstel en je je hond helpt wanneer het even moeilijk wordt.

Enkele weken geleden kregen we daar opnieuw een mooi voorbeeld van.

Hoewel Ziggy van jongs af aan onze kleinkinderen kent, raakte hij hen plots weer helemaal kwijt. Zodra hij hen zag, sloeg de paniek toe. Hij begon hevig te blaffen en zelfs te grommen.

Voor veel mensen zou dat een reden zijn om de hond te corrigeren.

Voor mij was het een boodschap.

Ziggy vertelde ons dat hij zich op dat moment niet meer veilig voelde.

Dus hebben we veiligheid gecreëerd. Voor de kinderen én voor Ziggy.

We hielden hen even uit elkaar, maar niet uit elkaars zicht. Ik ging met Ziggy op voldoende afstand in de tuin zitten, zodat hij de kinderen rustig kon observeren. Hij zag hoe ze speelden, hoe ze omgingen met Pommelle en Lori en hoe er eigenlijk niets was om bang voor te zijn.

De volgende dag konden ze alweer samen genieten van rustige momenten: televisie kijken, kleuren, knutselen of een gezelschapsspel spelen.

En enkele dagen later...
..waren Ziggy en de kleinkinderen opnieuw de beste vriendjes. ❤️

Deze ervaring deed me ook weer stilstaan bij iets wat ik zo vaak vertel aan puppy-eigenaars.

We denken soms dat wanneer een pup iets één of twee keer heeft meegemaakt, hij het "kent". Maar zo werkt leren meestal niet.

Een pup moet dezelfde situatie vaak opnieuw en opnieuw mogen beleven. Niet om hem te overweldigen, maar om telkens weer te ervaren: dit is veilig.

Leren verloopt zelden in een rechte lijn. Er zijn sprongen vooruit, maar soms ook stapjes achteruit. En dat is helemaal normaal.

Dat is geen falen.
Dat is geen gemiste socialisatie.

Dat is gewoon hoe een jong brein leert.

En ondertussen is Ziggy klaar voor een volgende stap in zijn jonge leventje. 🐾

De basis van vertrouwen is ondertussen stevig gelegd en dus zijn we gestart met een gehoorzaamheidsprogramma. Niet omdat hij nu "moet gehoorzamen", maar omdat we samen verder willen bouwen aan de vaardigheden die hij later nodig zal hebben voor detectie en mantrailen, net zoals zijn huisgenootje Pommelle.

Ook daar geldt voor mij hetzelfde principe: eerst de relatie, het vertrouwen en de communicatie. Van daaruit kunnen we verder groeien en nieuwe uitdagingen aangaan.

Ziggy is nog maar 6 maanden...

Maar wat een mooie reis hebben we samen al afgelegd. ❤️

Niet in een rechte lijn, maar met bochten, hobbels, kleine stapjes vooruit en af en toe eentje terug.

En dat is helemaal oké.

Want socialiseren en opvoeden gaat niet over een perfecte pup.

Het gaat over een hond leren kennen, hem begrijpen en hem de ruimte geven om stap voor stap uit te groeien tot de hond die hij mag worden.

Geduld. Veiligheid. Verbinding. Vertrouwen.
Daar begint elke mooie reis. 🐾❤️

12/07/2026

Ziggy – The Journey 🐾

Een kleine update na een bijzonder hectische en emotionele week...

Een week waarin we voortdurend moesten schakelen tussen angst en hoop voor Lori, het 14-jarige huisgenootje van Ziggy, die heel acuut en op het randje van leven en dood geopereerd moest worden. Wonder boven wonder heeft onze sterke meid zich hier doorheen gevochten. ❤️

Tegelijkertijd kregen we het nieuws dat bij ons 19-jarige katertje uitgezaaide kanker werd vastgesteld. Ook hij doet het ondertussen gelukkig weer iets beter en, het allerbelangrijkste, hij is comfortabel.

Naast alle zorgen voor onze twee oudjes waren er natuurlijk ook nog Pommelle van 6 jaar en kleine Ziggy, ondertussen alweer 5 maanden oud. Ook zij hadden nood aan voldoende beweging, aandacht en mentale uitdaging.

Een hele evenwichtsoefening die behoorlijk wat tijd en energie heeft gevraagd... maar het is gelukt.

En Ziggy? Die groeit ondertussen verder uit tot een kereltje met steeds meer zelfvertrouwen. 💛

Het opschrikken en blaffen naar alles wat beweegt, is helemaal verdwenen. Niet door hem te dwingen om “er maar aan te wennen”. Niet door hem te corrigeren. Maar door hem tijd te geven. Door prikkels op zijn tempo te laten binnenkomen en hem de ruimte te geven om de wereld te ontdekken.

Vorige week plande ik bewust een wandeling met wat meer uitdaging. Het eerste deel liep vooral door het groen en omdat de hondenweide in Avelgem leeg was, zijn we daar even binnengegaan.

Op het filmpje zie je heel mooi hoe ik Ziggy volledig zelf laat beslissen of hij door de buis wil gaan of niet. Geen lokken. Geen trekken. Geen dwang.

Gewoon tijd.

En wanneer hij uiteindelijk zelf beslist om het toch te proberen, zie je hem bijna letterlijk groeien van trots en zelfvertrouwen. ❤️

Net dát vind ik zo belangrijk in de opvoeding van een jonge hond. Niet alles voor hem beslissen, maar hem de ruimte geven om zelf keuzes te maken, uitdagingen te overwinnen en te ervaren: hé, ik kan dit!

De rest van onze wandeling ging door de drukke hoofdstraat, tussen fietsers, vrachtwagens en tegemoetkomende wandelaars. En Ziggy? Die liep rustig mee. Af en toe even bij mij inchecken om bevestiging te vragen, maar op geen enkel moment onzekerheid, gegrom of geblaf.

Wat ben ik trots op dat kleine kereltje.

Want zelfvertrouwen groeit niet door een hond te dwingen zijn angsten te overwinnen.

Het groeit door tijd. Door vertrouwen. Door veilige keuzes te mogen maken.

En door iemand naast je te hebben die zegt: ik ben er... neem maar de tijd. 🐾❤️

09/07/2026

29/06/2026

Ziggy – The Journey 🐾

Ondertussen is Ziggy al ruim 4 maanden oud. De kleine puppy maakt stilaan plaats voor een jonge hond met een heel eigen persoonlijkheid. En wat is het mooi om dat proces van zo dichtbij te mogen meemaken.

Zijn eerste grote camperreis naar de Ardèche heeft hij ondertussen ook achter de rug. Een vakantie vol nieuwe indrukken: elke ochtend spelen in het water met de honden van vrienden, marktjes bezoeken, mee in de rugzak op de fiets, terrasjes doen... Allemaal stap voor stap en met het nodige management. Niet om zoveel mogelijk te doen, maar om zoveel mogelijk positieve ervaringen op te bouwen.

Maar minstens even belangrijk waren de rustdagen. Dagen waarop er niets moest en waarop Ziggy het tempo bepaalde. Want groeien doe je niet alleen door nieuwe dingen te beleven, maar ook door alles de tijd te geven om verwerkt te worden.

En wat een verschil zien we. Waar hij aan het begin van de vakantie nog blafte naar alles wat bewoog, wandelt hij nu rustig voorbij fietsers, wandelaars en auto's. Koeien waren eerst grote, enge monsters. Door ze op veilige afstand rustig te observeren, zijn ze ondertussen gewoon... koeien geworden. Andere honden blijven soms nog een uitdaging, maar ook daar zien we stap voor stap vooruitgang.

Natuurlijk verloopt zo'n leerproces niet in een rechte lijn. Gisteren kwamen onze twee kleinzoontjes in de tuin voetballen. Voor Ziggy werd dat allemaal net iets te veel. De opwinding liep hoog op en hij begon onophoudelijk te blaffen. In plaats van hem in die situatie te laten of hem te corrigeren, hebben we hem even uit de prikkel gehaald. In zijn puppyren, met een lekker kauwbotje, kon hij weer tot zichzelf komen. Binnen enkele minuten lag hij rustig te ontspannen. Dat is voor mij opvoeden: niet verwachten dat een jonge hond alles aankan, maar hem helpen wanneer het even te veel wordt.

Ondertussen is hij uit zijn puppybench in de auto gegroeid, stapt hij met veel zelfvertrouwen mee op wandeling en is hij de ideale partner voor een terrasje.

Ziggy bewijst elke dag opnieuw dat opvoeden geen wedstrijd is. Met geduld, rust, duidelijke communicatie en aandacht voor de emoties achter het gedrag groeit niet alleen je hond... maar ook de band die je samen opbouwt. ❤️🐾

26/05/2026

Ziggy – The Journey 🐾

Hoe het nu gaat met Ziggy? Heel goed eigenlijk 💛
Ondertussen is hij 5 weken bij ons en stilaan heeft iedereen zijn plekje gevonden. Ziggy bij ons… en wij bij Ziggy.

Waar we in het begin vooral ingezet hebben op rust, veiligheid en verbinding, zijn we nu veel actiever bezig met socialisatie. Maar socialiseren is zoveel meer dan “je pup overal mee naartoe nemen”.

Het is prikkels bewust aanbieden. Observeren hoe ze binnenkomen. Ondersteunen waar nodig. En ervoor zorgen dat je pup leert: de wereld is niet bedreigend, maar veilig en voorspelbaar.

En wat zien we hem groeien.

Ziggy is een pup die zijn emoties graag verbaal regelt 😅
Blij? Blaffen.
Gefrustreerd? Blaffen.
Onzeker? Ook blaffen.

Dus net daar zijn we bewust mee aan de slag gegaan. Niet door hem te straffen voor het blaffen, maar door te kijken naar de emotie erachter.

Een mooi voorbeeld daarvan is het moment waarop hij naar buiten wil. In het begin begon hij vaak te blaffen van frustratie als de deur niet meteen open ging. Niet omdat hij “dominant” is of aandacht vraagt, maar gewoon omdat hij nog een baby is die zijn emoties nog niet kan regelen.

In plaats van hem terecht te wijzen, zijn we gaan kijken hoe we hem konden helpen. We weten ondertussen dat hij na het slapen moet plassen én zin heeft om buiten te gaan spelen. Dus van zodra hij wakker wordt, nodig ik hem rustig uit: “Ziggy, wil je buiten?” of “Kom, we gaan spelen.” Daardoor hoeft de frustratie niet eerst op te bouwen, want hij weet wat er gaat komen.

En als hij toch begint te blaffen uit frustratie? Dan geven we daar geen aandacht aan. We wachten op een klein momentje van rust en van daaruit krijgt hij wat hij nodig heeft. Zo leert hij stap voor stap dat rust meer oplevert dan opwinding.

En dat begint zijn vruchten af te werpen ✨
Hij kan ondertussen rustig mee op terras en reageert niet langer op alles wat beweegt. Omdat hij geleerd heeft dat niet elke prikkel iets betekent.

Zijn we er al? Natuurlijk niet 😊
Het is nog een kleine pup. Maar stap voor stap bouwen we aan een hond die zich veilig voelt in onze wereld. En dat blijft altijd de basis van hoe ik werk.

11/05/2026

🐾 Ziggy – The Journey | Week 3 🐾

Ondertussen zit week 3 met Ziggy erop… en opnieuw leerden we hoe belangrijk herstel, rust en begeleiding zijn in de ontwikkeling van een puppy. 💛

Na het drukke weekend zagen we deze week duidelijk de impact van alle prikkels.

📌 Maandag was pittig:
Ziggy had moeite om zijn rust te vinden en had veel extra begeleiding nodig.
We zagen:
• meer bijtgedrag
• sneller overprikkeld gedrag
• meer hyperactiviteit
• moeilijker kunnen ontspannen

En net dat is zo belangrijk om te begrijpen:
👉 gedrag is communicatie.

Vaak vertellen puppy’s ons niet dat ze “ongehoorzaam” zijn, maar wel dat hun emmertje even vol zit.

🌿 Vanaf dinsdag zagen we hem opnieuw tot rust komen en herstellen.

🐕 Op woensdag kregen we bezoek van enkele Pyreneese hondenvriendjes. Ook dat heeft hij heel mooi doorstaan. We merken dat Ziggy steeds beter leert omgaan met prikkels én steeds beter zijn rust vindt achteraf.

✨ Een hele mooie evolutie die we nu zien:
Hij zoekt steeds vaker zelfstandig zijn mandje op en kan ondertussen al gemakkelijk twee uur na elkaar diep slapen.

🎓 Ook de eerste kleine stapjes in training werden opgestart, altijd met:
✔️ respect voor zijn grenzen
✔️ aandacht voor ontspanning
✔️ korte succesmomentjes
✔️ ruimte om puppy te mogen zijn

🐾 Daarnaast starten we stilaan ook meer bewust met samenspel en sociale interactie.

💛 Veel dingen gaan ondertussen heel goed…
maar evengoed loopt er nog heel wat mis. En dat is volledig normaal.

Puppy-opvoeding is geen rechte lijn.
Het is een proces van:
✨ observeren
✨ begeleiden
✨ analyseren
✨ bijsturen
✨ en opnieuw proberen

Niet perfectie is het doel, maar een pup die zich veilig voelt, leert vertrouwen en stap voor stap mag groeien. 💛

📅 Volgende week neem ik jullie opnieuw mee in onze reis samen met Ziggy.

03/05/2026

🐾 Week 2 met Ziggy – groeien in vertrouwen en balans 🐾

Onze reis met Ziggy gaat verder… en wat een mooie evolutie zien we al. 💛

Ook deze week bleef de focus liggen op rust, structuur, voorspelbaarheid en duidelijke communicatie. En het resultaat? Ziggy en wij vinden elkaar elke dag een beetje beter.

✨ Wat zien we groeien?
Ziggy voelt zich steeds veiliger in zijn omgeving. De dagstructuur zit erin en hij slaapt ondertussen moeiteloos 8 uur door. Ook de drie eetmomenten verlopen rustig en ontspannen. Hij groeit zichtbaar, zowel mentaal als fysiek.

🐕 Hij kent ondertussen zijn harnasje en weet perfect: dit betekent avontuur.

🌿 Nieuwe ervaringen deze week:
• korte uitstapjes in rustige natuur
• een bezoekje aan de dierenwinkel
• en als kers op de taart: 👉 zijn eerste campertrip

Die camperervaring hebben we heel bewust aangepakt: voldoende rust vooraf, lage verwachtingen en vooral veel begeleiding. In het begin was het even wennen aan de nieuwe omgeving, maar doordat Ziggy ons als zijn veilige basis ziet, konden we hem hier goed doorheen helpen. 💛

🍽️ Zijn eetlust bleef gelukkig stabiel.
🚶‍♂️ Ontlasten op een nieuwe plek aan de leiband was wat moeilijker, maar met geduld en door rustige plekjes op te zoeken, lukte dit ook.

👨‍👩‍👧‍👦 Extra bijzonder:
Ziggy genoot van de aanwezigheid van de kleinkinderen en ging zelfs mee naar de aankomst van de marathon van mijn dochter en haar vriend. Uiteraard vanuit zijn veilige plekje in de draagzak en met voortdurende aandacht voor zijn stresssignalen.

👉 Wat we hier heel mooi zagen:
Ziggy ervaart spanning, maar herstelt snel wanneer hij de juiste begeleiding krijgt.
Hij at zelfs rustig midden in de drukte — een prachtig teken van groei.

⚠️ Op het einde van de dag merkten we wel opgestapelde stress. Rust vinden werd moeilijker, maar uiteindelijk viel hij diep in slaap en herstelde hij goed.

🚐 De volgende dag kozen we bewust voor terugkeer naar huis, naar zijn vertrouwde, veilige omgeving.

🧘‍♂️ Nu volgen 48 uur volledige rust, zodat alles wat hij heeft meegemaakt mooi kan bezinken.

💡 Belangrijke takeaway:
Groei zit niet in “veel doen”, maar in juist doseren, goed begeleiden en voldoende rust geven.

📅 Volgende week neem ik jullie opnieuw mee in Ziggy zijn verhaal.

27/04/2026

🐾 Week 1 met Ziggy – onze journey samen begint 🐾

Ik neem jullie graag mee in mijn avontuur met onze nieuwe puppy Ziggy. 💛
Als hondengedragstherapeut kies ik bewust voor een opvoeding gebaseerd op verbinding, vertrouwen en veiligheid, met ondersteuning van de DDA-methode van Elke Boxoen.

✨ Ziggy is nu één week bij ons.
Een heerlijk ventje met een pittig karaktertje dat zeker niet onderschat mag worden. En net dat maakt hem zo bijzonder. 💪🐶

📌 De focus van week 1 lag op:
✔️ rustig aankomen in zijn nieuwe thuis
✔️ kennismaken met zijn nieuwe omgeving
✔️ ons leren kennen als begeleiders
✔️ kennismaken met zijn nieuwe huisgenoten:
🐾 Pommelle & Lori – twee Pyreneese herdertjes zoals hij
🐱 Nouga – onze kater en stiekem een echte topper in puppy-opvoeding 😄

💛 Daarnaast werkten we vooral aan:
• het opbouwen van een sterke band
• een veilige omgeving creëren
• routines en structuur installeren
• leren ontspannen en tot rust komen

🌟 Resultaat na amper één week:
Ziggy gaat al zelfstandig rusten in zijn mandje in de puppyren, terwijl wij vrij door het huis bewegen. Hij zoekt spontaan rust op, ligt soms gezellig te slapen bij Nouga en begrijpt al verrassend goed wat wel en niet mag.

🐕 Ook maakte hij al kennis met:
✔️ meelopen aan de lijn
✔️ mee in de rugzak
✔️ los mee op stap

Het mooiste resultaat?
👉 Hij ziet ons als zijn veilige haven en steunpunt. Meer moet dat niet zijn. 💛

📅 Volgende week neem ik jullie opnieuw mee in onze reis met Ziggy.