Buddy Kat

01/11/2026

Allerzielen

Morgen is het Allerzielen, de dag waarop we onze overleden geliefden herdenken. Naast de menselijke geliefden die we moeten missen, gaan onze gedachten op deze dag ook uit naar alle lieve viervoeters waar we afscheid van hebben moeten nemen.

Bij Buddy Kat weten we als geen ander hoeveel pijn dat kan doen, want ook wij zijn het afgelopen jaar weer prachtige opvangertjes verloren... En hoewel we daar ondertussen wel al wat ervaring mee hebben, went dat nooit en blijft het elke keer weer gepaard gaan met intens verdriet en heel veel tranen. Waar wij echter troost uit putten, is de wetenschap dat we, ondanks dat we hen niet allemaal kunnen redden, wel een verschil hebben kunnen maken voor elk katje dat de regenboogbrug oversteekt. Ze hebben bij ons alle kansen gekregen die ze ergens anders vaak niet kregen. Ze hebben de beste zorg gehad. Ze hebben tot op het allerlaatste moment onze liefde gevoeld. Ze zitten dan ook allemaal in ons hart en we koesteren hun herinnering, alle dagen, maar morgen nog net een beetje meer dan anders.

Daarom brengen we vandaag een eerbetoon aan alle Buddy Katjes waar we het afgelopen jaar afscheid van hebben moeten nemen. Want we hebben van hen gehouden, ze worden gemist en we zullen hen nooit vergeten...
Voor altijd in ons hart...

30/10/2026

𝐙𝐮𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧 €𝟐.𝟓𝟎𝟎 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐳𝐰𝐞𝐫𝐟𝐤𝐚𝐭𝐣𝐞𝐬 𝐛𝐢𝐧𝐧𝐞𝐧𝐡𝐚𝐥𝐞𝐧?

Het Torfsfonds steunt een 40-tal erkende vzw’s die zich inzetten voor een goed doel. En jawel… 𝐰𝐢𝐣 𝐦𝐨𝐠𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐞𝐝𝐨𝐞𝐧! Jippieeeee...

En nu komt het belangrijkste gedeelte: 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐦𝐨𝐠𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐞𝐦𝐦𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐨𝐧𝐬!

Want als we genoeg stemmen verzamelen, kunnen we maar liefst €𝟐.𝟓𝟎𝟎 𝐰𝐢𝐧𝐧𝐞𝐧. En daar weten wij hier wel raad mee… met dierenartskosten die dit jaar ondertussen boven de €100.000 uitkomen, zijn extra centjes voor onze opvangertjes meer dan welkom. 🙂

Stemmen is heel eenvoudig:
👉 Klik op de link hieronder
👉 Vul je e-mailadres in
👉 Je krijgt een mailtje
👉 𝐊𝐥𝐢𝐤 𝐝𝐚𝐚𝐫 𝐧𝐨𝐠 𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐨𝐦 𝐣𝐞 𝐬𝐭𝐞𝐦 𝐭𝐞 𝐛𝐞𝐯𝐞𝐬𝐭𝐢𝐠𝐞𝐧
👉 Klaar! Je hebt een zwerfkatje een klein beetje geholpen. ❤️

Dus trek die stem uit de kast, zet je beste klikvinger aan het werk en help ons richting die €𝟐.𝟓𝟎𝟎 !

𝐀𝐥𝐯𝐚𝐬𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐤𝐤𝐞 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐣𝐞𝐰𝐞𝐥 𝐚𝐚𝐧 𝐢𝐞𝐝𝐞𝐫𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐬𝐭𝐞𝐦𝐭, 𝐝𝐞𝐞𝐥𝐭 𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐬 𝐡𝐞𝐥𝐩𝐭!❤️

𝐒𝐭𝐞𝐦𝐦𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐧 𝐯𝐢𝐚 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐥𝐢𝐧𝐤:

https://cloud.emailtorfs.be/InfoProject?qs=ABp7ImQiOjUwNDIsInQiOjE2MTcsInMiOjUwfQAyAAAAAAJdqZ80WKkGYD2D6bAedh64F-JS5cjIZaPEHiHJGYEYCsRNcNSmBkby1Odyf-ZWToNx-FOBsQYfqx35gDbE3I-ObZ_2FZbXJc9lt79vNBr5M7zQBTpfeUZ2ZNRO_wuhM7ecoZWgyudM0LKbQTV-_mZW1NSnIUA&fbclid=IwY2xjawVRq7NleHRuA2FlbQIxMQBwZG9mAXNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR-7IWkOWHH2lRzrwbVnIOxnNpxKlzqmgK6X6x81K4bI88Pcf04d1vjZ_V4VGQ_aem_KQHADQidjLLzzNsMBwAYSQ

Zwerfkat in nood vangt katjes op die hulp nodig hebben. Van zwangere katten tot aids katten tot katten die op sterven na dood liggen. Elke kat verdient een eerlijke kans! Ze verblijven in pleeggezinnen tot ze klaar zijn voor adoptie. Zo worden ze omringt met alle liefde en warmte die ze nodig hebben...

28/10/2026

Max is een sterretje... ⭐

Niet alle verhalen hebben een goede afloop. Hoezeer we ook zouden willen dat al onze opvangertjes nog lang en gelukkig leven, soms is de realiteit helaas anders. Soms moeten we afscheid nemen van onze Buddy Katjes voor we hen de toekomst kunnen geven die ze zo verdienen. Zo is enkele dagen geleden onze lieve Max compleet onverwacht overleden, ons leucose-katje dat nog steeds volop op zoek was naar zijn 'happy end' in de vorm van een eigen thuis...

Max' verhaal bij Buddy Kat begon begin dit jaar met een wanhopig e-mailtje. Zijn eigenaar kon helaas niet meer voor Max zorgen en was op zoek naar opvang, maar ving overal bot. De reden: Max zou FIV-positief zijn. Ontzettend tragisch dat een leuke en levenslustige kat als deze jongen daardoor nergens onderdak vond, dus wij zegden toe om hem over te nemen.

Maar toen Max bij ons arriveerde was er een plottwist: uit zijn papieren bleek dat hij niet FIV, maar FelV, oftewel leucose-positief was. Een oprechte vergissing van de voormalige eigenaar gezien de gelijkenis tussen beide afkortingen, maar wel eentje met gevolgen. Want hoewel FIV en FelV beiden ongeneeslijke virale ziekten zijn die het immuunsysteem van katten aantasten, is het ziektebeeld en de levensverwachting toch net ietwat anders. FeLV veroorzaakt namelijk vaak tumoren en wordt het besmette dier daardoor meestal op kortere termijn fataal dan FIV, waarmee katten mits een goede verzorging en opvolging even oud kunnen worden als een 'gezonde' kat.

Max vertoonde bij binnenkomst echter geen symptomen, hij was gezond en vrolijk, en hoewel we ons realiseerden dat het niet makkelijk zou zijn om een gouden mandje voor hem te vinden, wilden we hem die kans toch geven. Zijn prachtige, aanhankelijke karakter maakte van Max namelijk een heerlijke huisgenoot, dus we geloofden erin dat ook voor hem de juiste persoon rondliep die verder zou kijken dan dat leucose-etiket. En we bleven daarin geloven, al die maanden dat Max ter adoptie stond en we hem promootten op onze sociale media. We geloofden in dat 'happy end', in dat warme nest waarin Max echt thuis zou mogen komen. Maar het lot besliste anders...

Want opeens was Max zichzelf niet meer. Hij was niet meer die enthousiaste spring-in-t-veld, liep er sipjes bij, trok zich terug. Max' opvangmama, die hem na al die maanden heel goed kende, wist meteen dat er iets mis was. Ze ging met Max naar de dierenarts, waar een verdict volgde dat niemand van ons had zien aankomen... Tumoren op de milt en de lever, en aangezien de lever niet weggenomen kan worden en Max omwille van zijn leucose geen chemo kon krijgen was er geen behandeling meer mogelijk. We konden dan ook niets anders doen dan Max in alle liefde laten gaan, en zo sliep onze kanjer in de armen van zijn geliefde opvangmama zachtjes in...

Lieve Max, wat zijn we hier kapot van. Wat hadden we jouw verhaal bij Buddy Kat graag afgesloten met 'en hij leefde nog lang en gelukkig.' Lang mocht je tot ons grote verdriet niet leven, maar we troosten onszelf met de gedachte dat je in de maanden die je bij ons doorbracht wel erg gelukkig geleefd hebt. Zoals jouw lieve opvangmama het heel ontroerend verwoordde, die in naam van ons allemaal afscheid neemt:

"Mijn liefste Max,
Dit is niet het afscheid waarop ik gerekend had...
We wisten dat kattenleucose een onzekere diagnose is en dat jouw leven wel eens een kortere houdbaarheidsdatum zou kunnen hebben dan dat van de meeste katten, maar toch ging ik er niet vanuit dat het zo snel zou gaan.

Kanker is een smerig beestje en je was er jammer genoeg niet tegen opgewassen. Ik mis je heel erg maar prijs me vooral heel gelukkig dat ik maar liefst 10 maanden van jouw gezelschap heb mogen genieten als opvangmama.
En dat het gezellig was 😍
Ik zei wel eens om te lachen dat het dringend tijd was dat je eindelijk geadopteerd werd, want dat ik veel te gehecht aan je begon te geraken. Hoe kon het ook anders?

Je was de allerliefste, de schattigste slaper, de luidste babbelaar en de beste vogelvanger-achter-het-raam.
Ik had je zo een forever home toegewenst waar je nog veel ouder mocht worden, maar ik hoop dat die 10 maanden bij mij voor jou even leuk waren als dat ze voor mij zijn geweest.

Als er een hemel bestaat, ben jij daar nu zeker al mekkerend vogeltjes aan het 'vangen' en elke dag op het bed aan het slapen (ook al mocht je eigenlijk niet in de slaapkamer komen 😉).
Dikke knuffel van je opvangmama ❤️"

26/10/2026

🎃 𝐊𝐚𝐭 𝐨𝐩 𝐒𝐜𝐡𝐨𝐨𝐭 𝐩𝐫𝐞𝐬𝐞𝐧𝐭𝐞𝐞𝐫𝐭: 𝐒𝐏𝐎𝐎𝐊𝐘 𝐍𝐈𝐆𝐇𝐓👻

Hou jij wel van een beetje griezelen? Dan moet je op Halloween 31 oktober bij ons zijn!

Ons gezellige kattencafé krijgt voor één avond een flinke Halloween-metamorfose. Denk aan spinnenwebben, pompoenen, mysterieuze hoekjes en natuurlijk… katten die doen alsof ze hier de baas zijn. Al is dat eigenlijk niet alleen met Halloween zo. 😉

𝐎𝐩 𝐇𝐚𝐥𝐥𝐨𝐰𝐞𝐞𝐧 𝐨𝐩𝐞𝐧𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐰𝐚𝐭 𝐥𝐚𝐭𝐞𝐫, 𝐨𝐦 𝟏𝟒 𝐮𝐮𝐫, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐞 𝐛𝐥𝐢𝐣𝐯𝐞𝐧 𝐬𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐚𝐥 𝐥𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫 𝐨𝐩𝐞𝐧: 𝐭𝐨𝐭 𝟐𝟎 𝐮𝐮𝐫! Zo hebben we alle tijd om samen gezellig te griezelen.
Kinderen én volwassenen mogen uiteraard verkleed komen voor een potje trick or treat. Onze katten kijken nieuwsgierig toe terwijl de snoepvoorraad langzaam verdwijnt.

𝐎𝐩𝐠𝐞𝐥𝐞𝐭: 𝐫𝐞𝐬𝐞𝐫𝐯𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐧, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐰𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞𝐞𝐥 𝐡𝐞𝐭 𝐭𝐢𝐣𝐝𝐬𝐥𝐨𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐝𝐞 𝐰𝐞𝐛𝐬𝐢𝐭𝐞. 𝐃𝐮𝐬 𝐬𝐭𝐮𝐮𝐫 𝐨𝐧𝐬 𝐛𝐞𝐬𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐚𝐢𝐥𝐭𝐣𝐞 𝐧𝐚𝐚𝐫: 𝐤𝐚𝐭𝐭𝐞𝐧𝐜𝐚𝐟𝐞@𝐳𝐰𝐞𝐫𝐟𝐤𝐚𝐭.𝐜𝐨𝐦

Op het menu onder andere tarantulataart, huiveringwekkende spinnensoep, Dracula's vampizza's en ijzige lekkernijen waarvan je spontaan gaat bibberen.
Dus trek je engste outfit aan en kom genieten van een Halloween die spannend, gezellig en vooral heel kat-tastisch is.
En wie weet… misschien loopt er tussen al die zwarte katten, heksen en spoken wel jouw toekomstige huisgenoot rond. 🖤

Zaterdag 31 oktober

14.00 – 20.00 uur
Blaarstraat 99/1, Tongeren

Durf jij het aan?

24/10/2026

𝐑𝐞𝐝 𝐞𝐞𝐧 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧. 𝐖𝐨𝐫𝐝 𝐠𝐚𝐬𝐭𝐠𝐞𝐳𝐢𝐧!

Onze opvanggezinnen zijn de spil van onze organisatie, zonder hen kunnen we niet bestaan. Op dit moment zijn we dringend op zoek naar gastgezinnen voor volwassen katten.

We willen de meest kwetsbare dieren blijven helpen, maar dat kunnen we niet alleen. Als gastgezin geef je een kat de kans op een nieuw begin. Je ziet ze opbloeien en uiteindelijk verhuizen naar een liefdevol, definitief thuis en dát is waar je het voor doet!

𝐄𝐥𝐤 𝐨𝐩𝐯𝐚𝐧𝐠𝐠𝐞𝐳𝐢𝐧 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐭 𝐢𝐧𝐝𝐢𝐯𝐢𝐝𝐮𝐞𝐞𝐥 𝐛𝐞𝐠𝐞𝐥𝐞𝐢𝐝. Ervaring is goed, maar niet vereist. Maar verantwoordelijkheidsgevoel en commitment staan bovenaan ons lijstje.

𝐖𝐢𝐣 𝐛𝐞𝐭𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐚𝐥𝐥𝐞 𝐨𝐧𝐤𝐨𝐬𝐭𝐞𝐧, jij moet heel goed voor hen zorgen en heel veel liefde geven:-) Mooie herinneringen worden opgebouwd om de oude voor eens en voor altijd te doen vergeten.

We zoeken opvanggezinnen in de regio Limburg en Antwerpen. In bezit van auto is wel een vereiste.

https://docs.google.com/forms/d/19LQoR4FzX9rPgvlIMqWKD6fRCsg-meFceTjKIdePWcw/viewform?edit_requested=true

22/10/2026

𝐔𝐩𝐝𝐚𝐭𝐞 𝐉𝐚𝐬𝐩𝐞𝐫! ❤️ 𝐊𝐞𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐡𝐞𝐦 𝐧𝐨𝐠?

Even terug naar 15 september…

Die dag kregen we een dringende melding over Jasper, een katertje van amper 10 weken oud. Sinds de avond ervoor was het plots helemaal misgegaan met hem. Jasper had ernstige ademhalingsproblemen en kon ineens niet meer lopen, staan, eten of plassen. Hij lag alleen nog maar plat. Er was duidelijk iets goed mis. We haalden kleine Jasper meteen op en reden rechtstreeks naar de dierenarts van wacht.

Gelukkig was zijn ademhaling daar alweer normaal. Op de röntgenfoto’s was niets duidelijk te zien, maar Jasper kon één kant van zijn lichaam nauwelijks gebruiken. Zijn voor- en achterpootje aan die kant hield hij gestrekt en ook de andere pootjes waren erg zwak. Steunen of lopen lukte helemaal niet. Jaspers blaas en darmen zaten bovendien behoorlijk vol en moesten worden geleegd.

Daarna volgden verder onderzoek, bloedonderzoek en uiteindelijk een CT-scan. De scan bracht wél een stukje van het mysterie aan het licht: Jasper heeft een breuk waarbij de kop van het dijbeen door een klap is losgekomen van de hals van het dijbeen. De breuk loopt door de groeischijf. Omdat hij nog zo jong is, wordt een eventuele operatie pas rond de leeftijd van 8 maanden bekeken.

Maar daarmee waren Jaspers neurologische problemen nog steeds niet verklaard. Mogelijk heeft zijn periode van ernstige ademnood en zuurstoftekort daar iets mee te maken gehad. Zeker weten zullen we het misschien nooit.

Ondertussen deden we vooral wat Jasper zelf het beste kon: genieten van het leven!

Hij rolde vrolijk door zijn kattenbak en speelde op zijn eigen manier. En zodra je Jasper aaide, zette hij zijn spinmachine aan alsof er helemaal niets aan de hand was.
Omdat lopen niet lukte, kreeg hij een draagzak om gezellig mee te kunnen en dankzij jullie donaties konden we ook een grotere bench voor ons vriendje aanschaffen.

𝐄𝐧 𝐡𝐨𝐞 𝐠𝐚𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐍𝐔?
Er gebeurde iets waar we eigenlijk niet meer op durfden hopen...

𝐉𝐀𝐒𝐏𝐄𝐑 𝐊𝐀𝐍 𝐖𝐄𝐄𝐑 𝐋𝐎𝐏𝐄𝐍!❤️

En niet een klein beetje ook! Onze voormalige platliggende patiënt is inmiddels veranderd in een kleine wildebras die door het huis vliegt. Spelen, gek doen, knuffelen, staartje fier omhoog… Jasper voelt zich geweldig!
Onze dierenarts wist onlangs niet wat hij zag. “𝐇𝐢𝐣 𝐤𝐚𝐧 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐥𝐨𝐩𝐞𝐧!”

Niemand had dit verwacht. Ook Jaspers neurologische klachten zijn duidelijk verminderd. Van een kitten dat nauwelijks kon bewegen naar een kleine pipo de clown die vindt dat de hele opvang eigenlijk gewoon één grote speeltuin is. 😂

Rustig houden is inmiddels dan ook een behoorlijke uitdaging. Het blijft natuurlijk een kitten met een eigen mening over revalidatie… en die mening is duidelijk: rennen!

We houden Jasper goed in de gaten en hij zal voorlopig nog lekker bij ons blijven, juist omdat we rekening moeten houden met een eventuele operatie wanneer onze spring-in-t-veld wat ouder is.
Maar tot die tijd? 𝐉𝐚𝐬𝐩𝐞𝐫 𝐠𝐞𝐧𝐢𝐞𝐭. 𝐄𝐧 𝐰𝐢𝐣 𝐠𝐞𝐧𝐢𝐞𝐭𝐞𝐧 𝐤𝐞𝐢𝐡𝐚𝐫𝐝 𝐦𝐞𝐭 𝐡𝐞𝐦 𝐦𝐞𝐞. ❤️

𝐃𝐚𝐧𝐤 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐰𝐞𝐥 𝐧𝐨𝐠𝐦𝐚𝐚𝐥𝐬 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐣𝐮𝐥𝐥𝐢𝐞 𝐩𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭𝐢𝐠𝐞 𝐝𝐨𝐧𝐚𝐭𝐢𝐞𝐬! 𝐱𝐱𝐱

20/10/2026

𝐁𝐢𝐥𝐥𝐲 𝐞𝐧 𝐁𝐨𝐫𝐢𝐬 (𝟏 𝟏/𝟐 𝐣𝐚𝐚𝐫) 𝐠𝐚𝐚𝐧 𝐨𝐩 𝐳𝐨𝐞𝐤 𝐧𝐚𝐚𝐫 𝐣𝐨𝐮!

Wij zijn Billy en Boris. Broers , onafscheidelijk en op zoek naar een thuis waar we samen mogen blijven. We wonen tijdelijk in het Kattenadoptiecafé Kat op Schoot in Tongeren!

Ik ben Billy. Grote kans dat je mij als eerste ziet. En als je mij niet ziet, dan zorg ik er persoonlijk voor dat je mij nooit vergeet. Ik ben nieuwsgierig, stap zonder aarzelen op mensen af en en wil alles weten, ook wat je in je handtas hebt.
De mensen in het kattencafé gaan altijd met een glimlach naar huis. Ik geef iedereen een warm welkom, een knuffel, een kopje, ik ben een schoothanger en kleine kindjes vind ik ook echt de MAX. Ik raak nooit uitgespeeld met die kleine tweebenertjes!

En ik ben Boris.
De kans is groot dat je mij niet de eerste seconde ziet. Ik kijk eerst graag even hoe jij bent. Vanuit een kleine afstand bekijk ik alles rustig. Als ik merk dat het goed zit, kom ik zelf kennismaken met mijn zorro masker. Alleen de cape ontbreekt nog.
En geloof me, dat wachten is de moeite waard. Ik ben een lieve, speelse jongen die graag bij je in de buurt is. Ik hoef alleen niet steeds als eerste op de voorgrond te staan. Dat laat ik met alle liefde aan Billy over.

In het kattencafé vermaken we ons top. We spelen samen, rennen achter elkaar aan, soms een broerdiscussie, zoeken de gezelligheid op en we zijn een beetje Yin en Yang. We houden elkaar in balans. Ik zeg Billy wel eens: "Maar jongen, als je geen snoepje krijgt, hoef je toch niet met de zak te gaan lopen?"
Maar hoe fijn we het hier ook hebben, we dromen allebei van een eigen thuis.

We zijn er echt aan toe om ons te settelen. Het glas is altijd half vol, het huis raakt gevuld met warmte en ontroering, elke dag hebben we een blije muts op.
En kusjes en omhelzingen horen daar OOK bij!
Dus, kom je eens af? Kopje koffie met mij Billy op je schoot? In kattencafé Tongeren? En daarna zeg je: Ja jongens, ik ga jullie adopteren? Ja?
Knuffels!! En deel je ons berichtje? LIEF!

[email protected]
adoptieformulier 👉 https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfQw2TdYjqgWCcUTB77GwusIjVdZzOXMInCl8Ai0F1tnqFhOg/viewform

18/10/2026

Oma Mientje ❤️

Mientje werd gevonden in een weiland. Een oude, blinde poes, helemaal alleen in een kuiltje vol modder. En toch… toen ze werd opgepakt, bleek ze ontzettend aanhankelijk te zijn. Alsof het beestje eigenlijk alleen maar wilde zeggen: “Neem me alsjeblieft mee.”

De meldster bracht haar naar de dierenarts voor een chipcontrole. Mientje bleek wel gechipt, maar haar chip was nooit geregistreerd. We werden gebeld, besloten Mientje op te nemen en gingen ondertussen op zoek naar haar verhaal.

Via via kwamen we wat meer over het verleden van ons oudje te weten. Mientje liep al als jong volwassen kat buiten rond en werd jarenlang door iemand gevoerd. In die tijd kreeg ze ook twee nestjes. Mientje werd via een project gechipt en gesteriliseerd, maar een echte thuis heeft ze eigenlijk nooit gekend.

Jarenlang was er iemand die voor haar zorgde. Toen die persoon verhuisde, nam iemand anders het voeren over. Zo ging het verder. Van hand tot hand, van voederplek naar voederplek.
Negen jaar geleden kon Mientje nog zien. Nu is ze blind. Aan de hand van haar verhaal kunnen we haar leeftijd redelijk inschatten. Minstens 14 jaar. Een echte oma dus.

En misschien is het wel voor het eerst in haar leven dat ze nu ontdekt hoe het voelt om binnen te zijn.
Mientje is wat kalm en zwak, maar eenmaal op haar bedje lijkt ze haar nieuwe luxe meteen te waarderen. Ze slaapt, eet goed, rekt zich heerlijk uit en spint de sterren van de hemel.
Een warm bed. Een volle buik. Geen modder meer. Geen kou. Geen buitenleven.

Gewoon… veilig. Het is klaar nu met Mientje's zwerversbestaan. Haar lange leven op straat is gedaan. Genoeg is genoeg.

En als je haar daar zo ziet liggen, blind maar eindelijk ontspannen, dan hoop je vooral dat de lieverd nog heel veel van dit soort momenten mag meemaken. ❤️

Maandag nemen we oma Mientje mee naar onze dierenarts voor een uitgebreide controle. We gaan kijken wat deze oude dame nodig heeft om zich zo goed mogelijk te voelen. Voor nu geniet ze vooral van haar eerste echte bedje.
En eerlijk? Dat heeft Mientje na al die jaren dubbel en dwars verdiend. ❤️

16/10/2026

𝐄𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐢𝐬 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐳𝐨𝐯𝐞𝐫… 𝐁𝐞𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐝𝐞 𝐠𝐞𝐯𝐫𝐞𝐞𝐬𝐝𝐞 𝐳𝐢𝐞𝐤𝐭𝐞 𝐅𝐈𝐏.

B**r kwam eind juli, samen met zijn broertje, als spoedkatje bij ons binnen. Hij was er ontzettend slecht aan toe: zware niesziekte, heel mager en uitgedroogd. Meteen ging hij aan het infuus bij onze dierenarts, waar hij enkele dagen moest blijven.

B**r bleef lange tijd erg ziek. Hij had het benauwd, moest gedwangvoerd worden en leek maar niet echt op te knappen. Even ging het wat beter, maar eigenlijk bleef hij een echt kwakkelkatje. Regelmatig moest hij opnieuw naar de dierenarts vanwege enorme koortsaanvallen. Er volgden echo’s, bloedonderzoeken en allerlei onderzoeken, maar telkens kwam er geen duidelijke oorzaak uit.

Tot vorige week het vermoeden van FIP steeds sterker werd. De koorts kwam bijna dagelijks terug en B**r ontwikkelde bloedarmoede.
En gisterenochtend was het dan zover… Zijn buikje stond helemaal bol van het vocht. Alarmbellen! Onze grootste angst werd werkelijkheid.

Na een buikpunctie kwam het verdict: 𝐅𝐈𝐏, 𝐯𝐢𝐫𝐚𝐥𝐞 𝐛𝐮𝐢𝐤𝐯𝐥𝐢𝐞𝐬𝐨𝐧𝐭𝐬𝐭𝐞𝐤𝐢𝐧𝐠.
Als we niets doen, zal B**r het niet redden. Het vocht blijft zich ophopen en zonder behandeling zal hij binnen korte tijd overlijden.

Dus gaan we ervoor. Voor de zoveelste keer stappen we een zwaar én ontzettend duur FIP-traject in. De behandeling duurt 84 dagen en de geschatte kosten liggen rond de €𝟏𝟐𝟓𝟎.

Maar de kans op herstel is gelukkig groot met de juiste medicatie. En dus gaan we alles op alles zetten voor deze mooie jongen. ❤️
B**r voelt zich op dit moment nog erg beroerd. Hij krijgt nog bijkomende medicatie, extra vitamientjes, speciale voeding. We hopen zo dat zijn buikje snel weer slinkt, dat de koorts verdwijnt en dat we binnenkort weer die twee vrolijke kijkertjes van hem zien.
Want B**r is nog maar net begonnen aan zijn leven. Na al die maanden van ziek zijn, pijn, zorgen en koorts vinden wij dat het nu eindelijk eens zijn beurt is om gewoon… 𝐤𝐚𝐭 𝐭𝐞 𝐳𝐢𝐣𝐧. Om te spelen, gek te doen, lekker te eten en vooral heel oud te worden.

Alleen is €1250 voor ons ontzettend veel geld.

Daarom willen we heel voorzichtig vragen: 𝐳𝐨𝐮 𝐣𝐢𝐣 𝐦𝐢𝐬𝐬𝐜𝐡𝐢𝐞𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧 𝐛𝐞𝐞𝐭𝐣𝐞 𝐤𝐮𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐦𝐢𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐁𝐞𝐞𝐫? Al is het maar een klein bedrag. Alle beetjes samen kunnen ervoor zorgen dat B**r die ene, ultieme kans krijgt. Een kans op een gezond en lang kattenleven. ❤️
Wil jij B**r helpen? 𝐃𝐚𝐧𝐤𝐣𝐞𝐰𝐞𝐥. 𝐄𝐜𝐡𝐭, 𝐮𝐢𝐭 𝐝𝐞 𝐠𝐫𝐨𝐧𝐝 𝐯𝐚𝐧 𝐨𝐧𝐬 𝐡𝐚𝐫𝐭.❤️

En natuurlijk houden we jullie op de hoogte van onze kleine man.

Doneren kan via:

https://www.ing.nl/de-ing/payreq?trxid=jMFqDtBYq8yspfmrXCtgCVGdIlz5JLi3&flow-step=payment-request

𝐈𝐁𝐀𝐍 𝐁𝐞𝐥𝐠𝐢𝐞: 𝐁𝐄𝟏𝟏 𝟎𝟎𝟏𝟑 𝟖𝟐𝟑𝟏 𝟑𝟎𝟒𝟖

𝐈𝐁𝐀𝐍 𝐍𝐞𝐝𝐞𝐫𝐥𝐚𝐧𝐝: 𝐍𝐋𝟐𝟗 𝐈𝐍𝐆𝐁 𝟎𝟎𝟎𝟗 𝟒𝟖𝟎𝟑 𝟕𝟓

14/10/2026

Opa Leo is een sterretje... ⭐

10 maanden. 10 prachtige maanden gevuld met liefde, warmte en zorg. Dat heeft de ouderdomsdeken van Buddy Kat, opa Leo, mogen beleven. Maar aan die mooie tijd samen is nu een einde gekomen, want tot ons grote verdriet hebben we afscheid moeten nemen van één van de taaiste, dapperste en dankbaarste katjes die we ooit mochten kennen...

Begin dit jaar kwam de hoogbejaarde Leo in ons leven. Hij kwam toen aanlopen bij een lieve dame die meteen opmerkte dat dit mannetje dringend hulp nodig had. Leo zag er namelijk erg slecht uit: broodmager, vol klitten en glazige oogjes. En met een enorme honger, dus Leo werd voorzien van een bakje eten, maar voor de meldster verdere actie kon ondernemen was hij alweer verdwenen.

De volgende dag stond Leo er echter opnieuw, en de dame twijfelde geen seconde: ze pakte het fragiele oudje op, zette hem binnen en belde ons. Eén van onze vrijwilligsters sprong gelijk in de auto om Leo op te halen en ineens door te rijden naar de dierenarts. Daar bleek dat er wel het één en ander mis was met Leo: hij zat vol teken, had een flinke ontsteking en was compleet uitgedroogd. En hij was oud, heel oud, Leo werd zo maar even op 21 jaar geschat...

Maar hij bewees toen al een enorm taaie kerel te zijn, want al bij al waren Leo's bloedwaarden heel behoorlijk voor zo'n stokoud diertje. Na een nachtje aan het infuus mocht Leo dus intrekken bij een opvangmama, waar hij zich ontzettend dankbaar toonde dat er aan zijn harde straatleven eindelijk een einde gekomen was. En hij was lief, zo lief, ondanks het feit dat Leo had moeten knokken om te overleven was hij zijn vertrouwen in mensen niet kwijtgeraakt.

We merkten echter al snel op dat opa Leo aan een aantal typische ouderdomskwaaltjes leed: zo was hij doof, blind, incontinent en kampte met artrose en dementie. Desondanks was Leo een erg vrolijk kereltje dat nog volop van het leven genoot en verzot was op zijn soepjes, lekkere hapjes en knuffels - die nam hij steevast luid spinnend en kopjes gevend in ontvangst. Gezien Leo's gezondheidstoestand en zéér gevorderde leeftijd namen we dan ook de beslissing dat hij de rest van zijn dagen bij zijn opvangmama mocht blijven wonen. We wisten niet hoe lang deze supersenior nog zou hebben, maar wel dat we hem de resterende tijd zouden overladen met alle liefde en zorg die hij zo lang had moeten missen.

Uiteindelijk bleken het dus 10 maanden te zijn. 10 maanden die waarschijnlijk de mooiste van Leo's leven geweest zijn. Waarin hij verzorgd, geliefd en gekoesterd werd zoals een hoogbejaard katje verdient. Elke dag was gevuld met kleine, simpele gelukjes: lekker warm soezen in het zonnetje achter het raam, zijn favoriete eten dat voor hem klaarstond, een zachte aai over zijn bolletje. Leo genoot, en wat waren we blij dat we hem die mooie maanden konden geven.

Maar onlangs merkten we dat het allemaal wat moeilijker begon te gaan voor Leo. Hij sliep meer, at minder, begon zich terug te trekken. Het was Leo's manier om aan te geven dat het goed geweest was... Het vuurtje vol levenslust dat in hem brandde, begon zachtjes te doven. Leo's taaie, dappere lijfje was op... We wisten dat de tijd gekomen was om afscheid te nemen. In de armen van zijn opvangmama mocht onze opa Leo gaan en stak hij de regenboogbrug over om daar terug jong te zijn, vrij van alle kwaaltjes en ongemakjes van de oude dag...

Lieve Leo. Dappere Leo. Levenslustige Leo. Sterke Leo. Dankbare Leo. Dat was jij allemaal, en zo zullen we ons je blijven herinneren. En waar onze herinneringen leven, daar leef jij, voor altijd... Het was een voorrecht om jou te mogen kennen, rust zacht nu, allerliefste Leo... ❤