Buddy Kat

24/06/2026

𝐊𝐫𝐢𝐭𝐢𝐞𝐤, 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 ❤️

Deze kleine meid heet Lotus. Ze is 6 weken oud en heeft ENORME problemen.

Lotus werd samen met een ouder kitten van ongeveer 8 weken binnengebracht bij de dierenarts. Het kleintje had een zware klap op haar kopje gekregen van een stoel. Haar toestand was op dat moment bijzonder kritiek. Over de omstandigheden waarin de kittens werden binnengebracht kunnen we helaas niet veel vertellen, behalve dat men afstand heeft moeten nemen van de kleintjes.
De dierenarts vroeg ons of wij de zorg voor beide kittens wilden overnemen. Daar hoefden we uiteraard niet over na te denken.

Lotus moest meteen aan het infuus. De zwelling aan haar kopje was enorm. Ze had veel pijn, kreeg neurologische aanvallen en balanceerde letterlijk op het randje. Haar oudere vriendje was gelukkig stabiel genoeg om meteen naar een van onze opvanggezinnen te vertrekken.

En Lotus? Die bleef vechten.

Enkele dagen later mochten we haar ophalen. Ze is nog steeds een zorgenkindje, maar is wel stabiel. De weg naar herstel is nog lang en onzeker. Ze weegt amper 450 gram, haar achterhandje is vreselijk mager en haar kleine lijfje is volledig uitgeput. Soms lijkt ze even een echt kitten: nieuwsgierig, alert en geïnteresseerd in wat er rondom haar gebeurt. Maar even later zakt ze weer weg in een diepe slaap.

Door het trauma heeft ze moeite om haar hoofdje recht te houden. Ze loopt soms kleine stukjes vooruit, maar draait ook vaak rondjes en valt regelmatig om van de zwakte. Toch zien we af en toe kleine lichtpuntjes. Haar koorts is gezakt, ze neemt haar medicatie goed in en met veel geduld krijgt ze regelmatig vocht en voeding binnen. Elk hapje dat ze zelf neemt, hoe klein ook, voelt als een overwinning.

Ze verblijft momenteel in een rustige, prikkelarme omgeving, met gedempt licht en voortdurende observatie. We laten haar geen moment alleen. Gelukkig heeft ze sinds haar vertrek bij de dierenarts geen nieuwe aanvallen meer gehad, en daar houden we ons aan vast. We staan in nauw contact met de dierenarts.

We weten dat ze nog niet uit de gevarenzone is. Er bestaat een kans dat ze blijvende neurologische schade zal overhouden aan wat haar is overkomen. Maar voor nu kijken we niet te ver vooruit. We focussen ons op vandaag. Op het volgende stapje.
Het blijft hartverscheurend dat zo'n piepklein hummeltje al zo'n zware strijd moet leveren. Maar haar naam is niet toevallig gekozen.

𝐋𝐨𝐭𝐮𝐬 𝐬𝐭𝐚𝐚𝐭 𝐬𝐲𝐦𝐛𝐨𝐨𝐥 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐤𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭, 𝐠𝐫𝐨𝐞𝐢 𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐨𝐠𝐞𝐧 𝐨𝐦 𝐨𝐧𝐝𝐚𝐧𝐤𝐬 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐭𝐨𝐭 𝐛𝐥𝐨𝐞𝐢 𝐭𝐞 𝐤𝐨𝐦𝐞𝐧.
Lief meisje, blijf vechten. Word die prachtige bloem die je naam belooft te zijn. Wij blijven aan je zijde. Stap voor stap. Dag na dag.
Blijf duimen voor ons kleine wondertje...

22/06/2026

𝗖𝗼𝗻𝘁𝗮𝗰𝘁𝗮𝗱𝘃𝗲𝗿𝘁𝗲𝗻𝘁𝗶𝗲

𝐑𝐮𝐬𝐭𝐢𝐠𝐞 𝐦𝐚𝐧 (𝟕) 𝐳𝐨𝐞𝐤𝐭 𝐯𝐚𝐬𝐭𝐞 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐭𝐢𝐞

Mijn naam is Jodi. Ik ben 7 jaar oud en op een leeftijd gekomen waarop ik weet wat ik wil in het leven: rust, gezelligheid en een goed gevulde koelkast. En jij?

Ik ben geen type voor wilde avonturen, festivals of nachtenlang uitgaan. Geef mij maar een comfortabele zetel, een rustige avond thuis en iemand die begrijpt dat samen zwijgen soms gezelliger is dan uren praten.

Mijn vrienden omschrijven mij als vriendelijk, zachtaardig en altijd in voor een hapje. Vooral dat laatste wordt opvallend vaak vermeld. Ik ben dan ook een liefhebber van de betere snack. Liefde gaat door de maag, zeggen ze. Ik heb nooit een reden gezien om daaraan te twijfelen. Hou jij ook van gezellig lang tafelen?

Na een drukke dag kom ik graag even bij je zitten. Niet omdat ik iets nodig heb, maar gewoon omdat ik graag in jouw buurt ben. Al sluit ik niet uit dat er toevallig iets eetbaars in de omgeving aanwezig is.

Ik ben niet meer de jongste en dat heeft voordelen. Geen drama, geen onnodige risico's, geen behoefte om mezelf te bewijzen. Ik weet perfect hoe ik moet genieten van de kleine dingen: een warm plekje, een rustige namiddag en goed gezelschap.

Ik draag wel een klein rugzakje mee. Ik ben FIV+, wat indrukwekkender klinkt dan het in werkelijkheid is. Zelf lig ik er niet wakker van. Ik geniet van het leven, eet met veel enthousiasme en ben vooral bezig met de belangrijke zaken: wanneer is het eten en waar schijnt de zon vandaag?

Over eten gesproken: ik sta op hypoallergene voeding. Klinkt een beetje chic, maar eigenlijk betekent het gewoon dat mijn buik daar heel gelukkig van wordt. Die voeding doet me goed en helpt ervoor te zorgen dat ik mij op mijn best voel. Een man moet tenslotte ook een beetje op zijn gezondheid letten.

𝐖𝐚𝐭 𝐳𝐨𝐞𝐤 𝐢𝐤?

Iemand die houdt van een rustige huisgenoot met een groot hart. Iemand die begrijpt dat ware liefde soms gewoon betekent dat er altijd een plaatsje vrij is op de zetel. En eventueel ook een snackje (alweer).

𝐇𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐣𝐢𝐣 𝐣𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐡𝐢𝐞𝐫𝐢𝐧?

Dan lig ik binnenkort misschien wel naast jou. Waarschijnlijk spinnend. Zeker hopend dat je iets lekkers in huis hebt.

𝐉𝐨𝐝𝐢
𝑅𝑜𝑚𝑎𝑛𝑡𝑖𝑐𝑢𝑠, 𝑙𝑒𝑣𝑒𝑛𝑠𝑔𝑒𝑛𝑖𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑒𝑛 𝑓𝑒𝑟𝑣𝑒𝑛𝑡 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑦𝑝𝑜𝑎𝑙𝑙𝑒𝑟𝑔𝑒𝑛𝑒 𝑔𝑎𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑜𝑚𝑖𝑒

[email protected]
adoptieformulier 👉
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfQw2TdYjqgWCcUTB77GwusIjVdZzOXMInCl8Ai0F1tnqFhOg/viewform

20/06/2026

Bartje is volledig FIP-vrij!

Wat was hij eraan toe toen we hem voor het eerst zagen, ons Bartje. Begin oktober 2025 lag hij opeens voor de deur bij een bezorgde dame, volledig apathisch en met zijn achterpootjes in een vreemde stand. De meldster vermoedde daarom dat dat Bartje aangereden was, maar eenmaal we hem hadden opgehaald en naar de dierenarts gebracht hadden bleek er iets helemaal anders aan de hand...
Onze dierenarts had al snel het idee dat er, aangezien Bartje wankel op zijn pootjes stond en een dronkemansloopje had, eerder iets neurologisch mis was met Bartje. Na een paar dagen in het duister getast te hebben over de precieze oorzaak van Bartje's problemen kwam er uiteindelijk dan toch een definitieve diagnose: neurologische FIP...

Geen fijn nieuws, maar nu wisten we tenminste hoe we Bartje konden helpen, dus we begonnen vol goede moed aan de lange en intensieve kuur om zijn leven te redden. Dat verliep met ups en downs: aanvankelijk sloeg de medicatie goed aan en verdwenen veel van Bartje's symptomen, maar in januari liep het even helemaal mis. Bartje kreeg zware niesziekte, had het benauwd en kreeg hoge koorts, waardoor hij opgenomen moest worden in de dierenkliniek en de dierenarts aanraadde om de FIP-kuur - die bijna ten einde liep - nog even te verlengen.

Gelukkig keerde daarna het tij, en de laatste paar maanden kregen we enkel nog positieve berichten over Bartje's toestand. Eind februari kreeg onze jongen al zijn laatste spuit tegen FIP, en daarna volgde een observatieperiode van drie maanden waarna vastgesteld kon worden of de FIP helemaal uit zijn lijfje verdwenen was. Onlangs brak dus een spannend moment aan: het bloedonderzoek bij de dierenarts dat ons zou vertellen of Bartje genezen was. En jawel, we kregen heel goed nieuws: Bartje's bloeduitslag was helemaal in orde en hij is dus officieel FIP-vrij!

Nu hadden we al wel zo'n vermoeden dat ons Bartje volledig hersteld was: het eens zo rustige katje dat weinig meer deed dan slapen was veranderd in een deugniet eersteklas die niks liever doet dan spelen en kattenkwaad uithalen. Door zijn niesziekte zal Bartje waarschijnlijk altijd een beetje een snotteraartje blijven en ook zijn wiebelige loopje zal nooit meer helemaal verdwijnen, maar dat is wel het minste van Bartje's zorgen. Ons ventje is dan ook amper herkenbaar: dat spichtige snoetje en magere lijfje van bij binnenkomst hebben plaatsgemaakt voor een flink gewicht van ruim 4,5 kilogram en oogjes die stralen van levenslust.
Ook onze dierenarts kon enkel bevestigen dat Bartje er supergoed uitziet en zich met recht een 'FIP-survivor' mag noemen!

En daar stopt het goede nieuws nog niet, want nu hij genezen is mag Bartje ook op zoek gaan naar zijn-voor-altijd-huisje! Sinds kort is Bartje dan ook officieel vrijgegeven voor adoptie en is hij te bewonderen op onze - overigens volledig vernieuwde - website: https://www.zwerfkat.com/kat/bartje-3. Wij zijn alvast enorm trots op de weg die deze dappere kerel heeft afgelegd en hopen binnenkort aan te mogen kondigen dat Bartje zijn huisje gevonden heeft, want wat heeft hij dat verdiend!

18/06/2026

Een kind kan de was doen?

Nee hoor, we zijn er behoorlijk zeker van dat de juiste uitdrukking 'Gideon kan de was doen' is. Nou ja, of, 'Gideon kan de was doen behoorlijk ingewikkeld maken' is misschien correcter... 😂

16/06/2026

Tombola van Vzw Chamour voor onze parvokittens

Wie onze Facebookpagina de afgelopen tijd een beetje gevolgd heeft, weet dat we momenteel moeilijke tijden beleven. Bij twee van onze opvanggezinnen is namelijk parvo uitgebroken, een uiterst besmettelijke en voor kittens vaak dodelijke ziekte. Vijf van onze kleintjes hebben de strijd tot ons grote verdriet dan ook verloren, en een aantal anderen zijn nog steeds aan het vechten om dit vreselijke virus te overwinnen.

Emotioneel is dit een bijzonder zware klap voor ons, maar ook op financieel vlak is het een flinke opdoffer. Hospitalisatie van de zieke kittens, medicatie, vitamines, intensieve opvolging door de dierenarts en alle materiaal dat we omwille van besmettingsgevaar moeten weggooien - denk aan mandjes, dekentjes, klimpalen, benches, speelgoed, flesjes, ... - : het kost allemaal handenvol geld.

Wat echter in de eerste plaats telt, is dat onze kleine vechtertjes alle nodige zorg en kansen krijgen, ongeacht het kostenplaatje. We zijn dan ook zeer blij dat we opnieuw kunnen rekenen op de warme steun van onze collega's van vzw Chamour. Chamour is een organisatie die andere kattenasielen financieel ondersteunt, en nadat we eerder al een paar keer een mooie donatie van hen mochten ontvangen organiseren zij nu nogmaals een steunactie voor ons. Via hun website kan je namelijk een bon voor een weekendje weg winnen en op die manier bijdragen aan de genezing van onze parvokittens!

🎁 Wat kan je winnen?
Een Vivabox bon - Vertrek op weekend voor 2 (een overnachting voor 2 personen)
T.W.V. €79.90

Meedoen kan via de webshop https://vzwchamour.be/tombola/:
🎟 Kies een nummer met bijhorende katje (fictief natuurlijk 😉 — je koopt niet echt een katje), reken af en ontvang je bevestiging.
Hoe meer lotjes, hoe meer kans!
Wanneer alle lotjes verkocht zijn, volgt de trekking.

Vanuit het diepste van ons hart bedankt aan vzw Chamour en aan iedereen die ons steunt of al gesteund heeft! Want samen blijven we vechten voor onze dappere parvostrijders!

PS Delen=lief!!!

Chamour helpt katten in nood via acties, webshop & donaties. Koop van het goede doel & steun bestaande kattenasielen. Geen opvang, wel steun.

14/06/2026

🐯 Freddy in actie… of toch niet?

Soms ligt Freddy er heel onschuldig bij. Alsof hij geen vlieg kwaad zou doen. 😇
Maar laat je niet misleiden…

Want zodra zijn vriendjes even ontspannen, komt zijn ondeugende kant boven. Een tikje hier, een sprongetje daar, een staart die nét iets te interessant is om met rust te laten. 🙈

Gelukkig nemen de andere katten hem meestal niet al te serieus. Want achter al dat geplaag schuilt gewoon een speelse jongen die graag aandacht zoekt.

Freddy: 50% knuffeltijger, 50% professionele pestkop. ❤️🐾

12/06/2026

Amy is geadopteerd! 🥳

De verhalen van onze Buddy Katjes lezen vaak als een roman. Dikwijls zijn ze spannend, soms triest, maar gelukkig hebben ze ook heel vaak een mooi einde. En dat is zeker ook het geval voor Amy, want dit kleine meisje overwon niet alleen de vreselijke ziekte FIP, maar vond nu ook een thuis!

Amy's leventje begon niet al te best: hoewel haar mama een huiskat was en dus in alle veiligheid bevallen was van haar vijf kittens, verdween zij toen haar kleintjes nog maar drie dagen oud waren spoorloos. Een intensieve zoekactie van het baasje leverde helaas niks op, en omdat Amy en haar broertjes en zusjes natuurlijk dringend hulp nodig hadden kwamen ze vorig najaar bij ons in opvang.

Van bij het begin was Amy het zorgenkindje van het nest en kampte ze met zware en aanhoudende diarree, maar dat was nog niks in vergelijking met wat er zou volgen... Halverwege november liep het namelijk goed mis met haar: opeens stond ze wiebelig op haar pootjes en kreeg ze coördinatieproblemen, tot omvallen toe. Bovendien kwam Amy amper nog bij in gewicht, en toen ze ook nog een dik buikje kreeg, gingen bij ons alle alarmbellen af. Een onderzoek bij de dierenarts bevestigde onze vrees: neurologische FIP...

Dezelfde dag nog startten we de 84 dagen durende behandeling op, die in februari tot onze grote opluchting succesvol afgerond werd. Ondanks een dipje enkele dagen na het stopzetten van de medicatie dat gelukkig slechts een maag-darmvirusje bleek en geen opflakkering van FIP, stelde Amy het sindsdien prima. Ze was flink bijgekomen in gewicht en gedroeg zich eindelijk zoals een speels en ondeugend kitten van haar leeftijd zich hoorde te gedragen. Enkele maanden later volgde dan nog een bloedtest om te bevestigen of de FIP definitief overwonnen was, en toen ook die goed nieuws bracht lag de toekomst wijdopen voor onze dappere Amy.

Een eigen huisje was de logische volgende stap, en dat hoefde Amy niet ver te gaan zoeken. De vele intensieve maanden waarin ze samen met haar opvangmama gevochten had tegen die vreselijke FIP hadden namelijk gezorgd voor een ijzersterke band tussen die twee. Amy voelde zich helemaal thuis bij haar opvangmama, die het erg moeilijk had met het idee om afscheid te nemen van haar 'FIP-warrior'. Dat afscheid kwam er dus niet, in plaats daarvan kregen we een korte maar duidelijk mail met de boodschap dat Amy voor altijd bij haar opvangmama zou blijven wonen. En zo kwam aan de soms zenuwslopende en verdrietige roman die Amy's verhaal bij Buddy Kat was, een prachtig einde. Of eigenlijk moeten we zeggen, een prachtig begin, want de nog steeds amper tien maanden oude Amy heeft nog een heel leven voor zich om samen met haar opvangmama verder te schrijven aan haar levensverhaal!

En lieve Amy, wat heb jij dat verdiend! Je hebt gevochten als een leeuw voor je toekomst en je geluk, en we zijn zo blij dat je dat allebei gevonden hebt bij je opvangmama. Op dus naar nog vele mooie hoofdstukken vol liefde, warmte en genegenheid! ❤

10/06/2026

Joseph

Verhuizen en je kat achterlaten? Geen haar op ons hoofd dat er ooit aan zou denken, maar helaas zijn er heel wat mensen die er geen graten in zien om hun viervoetige vriendje aan hun lot over te laten wanneer ze van adres veranderen. Maar dat zoiets tragische gevolgen heeft voor het gedumpte katje, toont ook het verhaal van ons nieuwe Buddy Katje Joseph weer aan.

Joseph kwam al een tijdje eten op de veranda van een dame uit Munsterbilzen. Ooit had hij een thuis, hij woonde namelijk bij de vorige bewoners van het huis, maar toen zij gingen verhuizen mocht Joseph niet mee. Hij bleef alleen achter en leefde op zichzelf, altijd op zijn hoede, nooit echt dichtbij of benaderbaar. Maar toen merkte de bezorgde dame vorige week op dat Joseph een enorme gapende wonde aan zijn nek had. Deze bijzonder akelige, diepe verwonding zag er zeer ernstig uit, dus werd onze hulp ingeroepen. We plaatsten meteen een vangkooi voor deze schuwe kerel, en vrijdagochtend kregen we bericht dat Joseph erin zat.

We reden recht naar de dierenarts met hem, waar zijn wond onder narcose grondig werd verzorgd. Onze dierenarts reinigde en behandelde alles en plaatste nietjes zodat de wond netjes kan genezen. Hoe Joseph aan deze vreemde, lange en diepe wonde aan één kant van zijn hals komt kon de dierenarts echter niet zo meteen verklaren. Een klem of strop lijkt weinig waarschijnlijk, dan zouden de verwondingen aan beide zijden van de nek zitten. We durven er amper aan te denken, maar zou dit arme mannetje misschien slachtoffer geweest zijn van een wrede mishandeling? 😔

Het wantrouwen naar mensen toe is in elk geval groot, want Joseph trakteerde ons al op een ferm blaasconcert. Maar gezien alles wat hij in zijn leventje al meegemaakt heeft, kunnen we hem dat eigenlijk niet kwalijk nemen... Nadat Joseph bij de dierenarts nog een FIV-test onderging - die positief was - en in één moeite door gecastreerd werd - wat bij de voormalige eigenaars dus nooit gebeurd was - , mag hij nu eerst veilig tot rust komen bij ons opvanggezin. Aansterken, eten en slapen zonder angst. En hopelijk... beetje bij beetje ontdekken dat mensen hem misschien toch niet allemaal kwaad willen doen.

Want nu jij bij ons hoort, laten we jou nooit meer in de steek, lieve Joseph, daar kan je van op aan. Welkom bij een nieuw begin, welkom bij Buddy Kat! ❤

08/06/2026

𝐄𝐢𝐧𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤… 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐧𝐢𝐞𝐮𝐰𝐞 𝐰𝐞𝐛𝐬𝐢𝐭𝐞 𝐢𝐬 𝐋𝐈𝐕𝐄!

En eerlijk? We zijn stiekem een béétje trots...
https://www.zwerfkat.com/

Achter de schermen werd er gebouwd, gepuzzeld, gevloekt op knopjes die niet deden wat ze moesten doen en vooral héél hard gewerkt. Maar het resultaat mag er absoluut zijn!

Onze website kreeg een compleet nieuwe, frisse look in een modern jasje. Alles werd overzichtelijker, gebruiksvriendelijker en veel makkelijker terug te vinden. Van informatie over onze werking tot adopties, steunacties en contact… alles zit nu netjes op één plek verzameld.

En alsof dat nog niet genoeg was:
🐾 Ons Kattencafé én Buddy Kat werden mee geïntegreerd in dezelfde website
🐾 Onze webshop kreeg een volledige make-over én werd eindelijk geautomatiseerd
🐾 Steunen of doneren kan nu nog eenvoudiger
🐾 En ja… hij ziet er gewoon écht mooi uit 😍

We willen ook een dikke dankjewel geven aan onze webbouwer Tom, die zichzelf serieus heeft overtroffen. Zonder hem was dit nooit zo prachtig geworden 💛

Dus: zet een koffietje klaar, kruip gezellig in de zetel en neem zeker eens een kijkje op onze splinternieuwe website. We zijn benieuwd wat jullie ervan vinden!

https://www.zwerfkat.com

06/06/2026

Noë is geadopteerd! 🥳

De laatste tijd kregen dankzij een goede samenwerking met enkele Waalse organisaties al een aantal FIV-katjes van over de taalgrens een tweede kans, en dat was vorige week ook voor Noë het geval: deze sneeuwwitte knapperd vond namelijk zijn eigen warme nest!

Noë werd enkele maanden geleden opgevangen door de VZW van een bekende van ons die katjes van de straat haalt in Wallonië. De arme kerel was komen aanlopen op een voederplaats voor zwerfkatten met een zwaar gehavende snoet vol lelijke wonden die waarschijnlijk veroorzaakt waren door prikkeldraad. De dame die de katjes van eten voorzag greep onmiddellijk in en liet Noë via de gemeente naar de dierenarts gaan voor verzorging, maar na een antibioticaprik werd hij gewoon weer terug uitgezet. Daar voelde de mevrouw zich, gezien de toestand van Noë's snoetje, niet goed bij en zij nam contact op met de organisatie van onze kennis. Noë mocht meteen binnenkomen bij hen en werd door hun dierenarts verzorgd en kreeg een bijkomende antibioticabehandeling. Toen Noë echter positief testte op FIV kwamen wij, gezien het gebrek aan gespecialiseerde opvang in Wallonië, in beeld en namen dit mannetje over.

En zo gauw we Noë zagen wisten we dat hij het niet gemakkelijk gehad had tijdens zijn tijd als zwervertje: hij was fiks verkouden, had last van zijn oogjes, bloedarmoede, slechte tandjes, en naast de wonden in zijn snoet zaten ook Noë's voorpoten onder de wonden en beten. Daarnaast had de straat ook op emotioneel vlak wonden achtergelaten, want hoewel Noë duidelijk mensen gewend was en affectie en genegenheid zocht, namen zijn verdedigende reflexen het soms over. Wanneer Noë zich onzeker of bedreigd voelde, durfde hij namelijk een waarschuwende mep uitdelen, zij het zonder klauwen. Er zat dus een zeker wantrouwen naar mensen toe, maar naarmate de weken vorderden en Noë doorkreeg dat we het goed bedoelden met hem, verdween dat langzamerhand. Ons ventje werd steeds liever en aanhankelijker, en was vaak op schoot te vinden om geknuffeld te worden en daarna zalig in slaap te vallen. Nadat naast Noë's emotionele ook zijn fysieke problemen met de nodige medicatie en behandelingen opgelost waren, mocht hij enkele weken geleden dan ook op zoek naar een nieuwe thuis.

Die zoektocht verliep opvallend vlot, want al kort nadat hij online verscheen trok Noë de aandacht van twee lieve jongedames. Zij wilden graag komen kennismaken met Noë, en aangezien het ons, vooral vanwege het feit dat onze erg op aandacht gerichte jongen bij hen zelden alleen zou zitten, een goede match leek, mochten ze vorige zaterdag langskomen. Uiteraard waren de twee niet opgewassen tegen de charmes en knuffels van Noë, en ook hij was erg enthousiast om bij de adoptanten een nieuw leven te beginnen, dus even later was Noë een gouden mandje rijker!

Lieve Noë, jij hebt je plekje en je mensen gevonden, en mag die plek vanaf nu voor altijd 'thuis' noemen en die mensen voor altijd 'jouw personeel' 😉 We wensen je alle geluk van de wereld toe, want ook al kwam je oorspronkelijk van de andere kant van het land, jij bewijst dat je overal thuis kan komen, zolang je hart maar op die plek ligt ❤