09/04/2022
Het is al een taboe: diep verdriet voelen bij het overlijden van je huisdier, maar ik wil het graag met jullie hebben over iets waarbij je nog vaker op onbegrip kan rekenen, namelijk rouwen vóór je huisdier overleden is. Niet elk baasje ervaart dit en dat is ok! Er zijn echter veel eigenaars die ongezien lijden onder het mogelijke vooruitzicht van het verlies van hun huisdier. Bij geanticipeerd rouwen komt veel kijken:
👉🏻Naar mate onze dieren ouder worden komen er steeds meer fysieke kwaaltjes bij. We kunnen de favoriete gezamenlijke activiteiten zoals wandelen en spelen steeds minder lang of uiteindelijk niet meer uitvoeren. We verliezen hierdoor een deel van het gedeeld plezier dat we met onze kameraad beleven.
👉🏻We zien ons dier vaker lijden en maken ons zorgen of we voldoende en correcte zorg geven. Ze kunnen niet zeggen wat er scheelt dus als baasje stel je jezelf voortdurend in vraag
👉🏻Je voelt je schuldig bij het vaker weggaan zonder je hond en plezier te beleven. Als je gewoon bent hem/haar overal mee naartoe te nemen en dat kan niet meer, heb je maar twee keuzes: thuis blijven of alleen op stap gaan. Zelfzorg is belangrijk ook als je dier ziek is, anders kan je de zorg niet volhouden. Ookal weten ze dat, veel baasjes voelen zich schuldig 😔
👉🏻De aftakelende gezondheid is een rollercoaster. Het gaat even beter en je denkt nog maanden misschien nog een paar jaar samen te zijn. Je bent opgelucht en dolblij, tot het weer slechter gaat en de twijfels en zorgen weer toeslaan.
👉🏻Je slaap en gemoedstoestand lijden eronder. Je kan zelfs prikkelbaar of apathisch worden omdat je ALLES van jezelf geeft voor de zorgen voor je huisdier tijdens zijn laatste maanden/weken/dagen. Ook weer hier denk aan zelfzorg! Zoek iemand die je vertrouwt om op je huisdier te passen als hij erg ziek is voor langere tijd, zodat jij je batterijen kan opladen
👉🏻Kennissen en vrienden wuifelen je zorgen weg en zeggen ‘dat het wel goed komt’ of ‘dat hij toch een schoon leven heeft gehad’ of ‘dat dit toch al een mooie leeftijd is’. Dit is goed bedoeld, mensen willen graag iets doen om je beter te doen voelen, het mist echter vaak zijn doel. Tip: Zoek iemand waarmee je jouw gevoelens oprecht kunt delen. Iemand die misschien zelf het moeilijk had bij het verlies van hun huisdier. Er bestaan ook verschillende facebookgroepen voor gelijkgezinde baasjes die hetzelfde meemaken of meegemaakt hebben. Als er op zijn minst 1 persoon is waarmee je jouw echt verdriet kan delen, zal je de minder helpende opmerkingen van anderen beter kunnen verdragen.
‼️Weet dat dit anticiperend rouwen een doel heeft: het zorgt ervoor dat je het meeste probeert te halen uit je laatste tijd samen‼️
Denk wat wel nog lukt en leuk is: knuffelen, zoekspelletjes, wandelen met een buggy, zijn lievelingseten klaarmaken, …
Denk ook actief terug naar alle goede momenten voor de ziekte, Naar al het plezier dat je samen met hem beleefd hebt en deel deze ervaringen met je beste vrienden. Het is misschien ‘bittersweet’ maar het kan deugd doen.
Weet dat je er niet alleen voor hoeft te staan, vraag hulp indien nodig:
👉🏻bij de dierenarts rond de beste zorg en of je genoeg doet. Hij/zij kan ook mee helpen beslissen wanneer het tijd is om afscheid te nemen
👉🏻bij vrienden die hondenliefhebbers zijn en je begrijpen
👉🏻in facebook groepen rond rouwen om je huisdier
👉🏻bij een psycholoog of therapeut om het hoofd boven water te houden en copingsstrategieen te leren
👉🏻bij proffesionele diensten die aan huis op je dier kunnen passen zodat jij op adem kan komen
…
