01/12/2025
De woorden van een collega, zo mooi.
๐๐ฒ ๐ฟ๐ฒ๐ฎ๐น ๐ฑ๐ฒ๐ฎ๐น ๐๐ฎ๐ป ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐๐ฟ๐ถ๐บ๐๐ฎ๐น๐ผ๐ป ๐ฟ๐๐ป๐ป๐ฒ๐ป โ ๐๐ผ๐ป๐ฑ๐ฒ๐ฟ ๐ด๐น๐ถ๐๐๐ฒ๐ฟ๐ณ๐ถ๐น๐๐ฒ๐ฟ
En waarom dit vak zoveel meer is dan wassen, knippen en een schattige foto.
Sommige dagen sta je zes uur non-stop rechtop, zonder pauze, zonder dat je รผberhaupt doorhebt dat je honger hebt. Je ademt, je werkt, je schakelt โ en ineens besef je dat je lichaam al drie honden geleden vroeg om water, rust of eten.
En ondertussen zit je hele lijf onder het haar.
Niet een beetjeโฆ
maar op plekken waarvan je niet eens wist dat ze bestaan.
In je bh. In je sok. In je oor.
Een permanente, pluizige glitterlaag โ alleen dan zonder glamour.
Daarbovenop zijn er de last-minute annuleringen die als een tik op je zenuwstelsel binnenkomen. Je agenda die verschuift, je planning die klapt, je inkomen dat ineens op losse schroeven staat.
Het zijn de momenten waarop je diep moet ademhalen om niet in frustratie te schieten.
En dan heb je van die dagen waar รฉรฉn hond je hele planning omver kegelt โ niet omdat hij lastig is, maar omdat zijn lichaam, emoties of zenuwstelsel niet meewerken. Je schuift, puzzelt, ondersteunt, voelt, reguleert.
Het is intens.
Het is onzichtbaar werk.
Maar het is wรฉl werk.
Wat mensen vaak niet zien, is dat dit vak soms ook eenzaam is.
Je staat er alleen voor.
Jij bent de veiligheid, de rust, de professional, de energetische container.
En als er iets misgaat, ben jij รณรณk degene die de verantwoordelijkheid draagt.
En naast het knip- en waswerk is er de grote boosdoener waar niemand fotoโs van maakt:
administratie, btw, boekhouding, calculaties, materiaal bestellen, onderhoud, diplomaโs, bijscholingen, verzekeringen, protocollen.
Het echte ondernemerswerk.
Het werk dat je โs avonds doet als iedereen denkt dat je al ontspant.
Ook de lichamelijke kant is echt:
de rugpijn, de schouders die branden, de polsen die overuren draaien.
Het zijn de kleine offers waar niemand een like voor geeft, maar die elke trimster kent.
En dan is er nog die zachte, maar toxische fluisterstem:
de innerlijke criticus die zegt dat je sneller moet, beter moet, dat je niet genoeg doet.
Juist in een vak waar je al zoveel geeft, zoveel draagt, zoveel voelt.
Maar danโฆ
zijn er die momenten die alles waard maken.
De vaste klanten die je omarmen met hun vertrouwen.
De honden die je al jaren kent en die jouw energie voelen voordat je ze aanraakt.
De connectie, de liefde, de loyaliteit.
Dat is goud.
En misschien is het mooiste:
de dagen waarop je nat bent, bezweet, onder het haar zit, moe bentโฆ
รฉn toch glimlacht.
Omdat je weet:
Dit is mijn vak.
Mijn missie.
Mijn liefde.
Dit is de real deal van een trimsalon runnen โ zonder glitterfilter.
Rauw, echt, en vol hart.
