18/05/2026
Heyhey, ik ben Jinte van Walk Care Play,
en wisten jullie dat ik zelf ook twee kleine monstertjes heb rondlopen? Twee konijntjes: Chili en Lumi 🐰🤍
Vandaag wil ik toch even stilstaan bij hoe snel alles kan veranderen wanneer je een dier hebt waar je zoveel van houdt. Het ene moment loopt alles gewoon zoals altijd, en het andere moment staat je wereld precies stil omdat je merkt dat er iets niet klopt.
Dinsdag ben ik met Chili naar de dierenarts gegaan, omdat hij plots niet meer wilde eten. Voor veel mensen lijkt een konijn misschien “maar een klein dier”, en stel je er je geen vragen bij als hij 1 keer een maaltijd overslaat.
We kregen medicatie mee: emeprid en metacam. Het ene moest ik drie dagen geven, het andere vijf. Alleen ging dat niet vanzelf. Chili spartelde telkens tegen wanneer ik hem zijn medicatie probeerde te geven. Hij begreep niet dat ik hem wilde helpen.
Langzaam begon hij opnieuw een beetje te eten en ik klampte me vast aan die kleine momentjes hoop. Dinsdag woog hij nog 1,6 kilogram. (hij kwam van 1,8kg) Vrijdag woog ik hem opnieuw omdat hij weer minder begon te eten. Toen woog hij nog net geen 1,5 kilogram.
Ik belde opnieuw naar de dierenarts en kreeg extra voeding mee, een poeder dat je met lauw water moet mengen voor wanneer hij niet meer zelf wil eten. Vrijdag gaf ik hem dat voor de eerste keer. Ook zijn dosis medicatie werd verhoogd. Sindsdien zit Chili binnen, zodat ik hem constant in het oog kan houden.
Vrijdagavond at hij acht korrels, een beetje hooi en drie blaadjes witloof. Vrijdagnacht nog drie korrels. Zaterdagochtend at hij wat gedroogde smalle weegbree, twee appelchipjes en opnieuw twee blaadjes witloof.
Toch blijft de ongerustheid groot. Sinds vrijdagmiddag had hij niet meer geplast of gekeuteld. Ik belde zelfs naar de dierenarts van wacht (vrijdagavond 23:00) omdat ik me daar zoveel zorgen over maakte. Ze zeiden dat ik nog even moest afwachten (tot zaterdagmiddag)
Chili is stiller dan anders. Minder actief. En toch blijf ik bij hem zitten. Want dieren kunnen niet zeggen wat ze voelen. Ze kunnen alleen tonen dat ze je vertrouwen.
En misschien is dat exact waarom ik zo graag met dieren bezig ben. Niet alleen voor de leuke momenten, de knuffels of de mooie foto’s, maar ook voor de moeilijke dagen waarop je je machteloos voelt en alleen maar hoopt dat het beter wordt. Want zorgen voor dieren betekent voor mij zoveel meer dan eten geven of even spelen. Het betekent geduld hebben wanneer iets niet lukt, blijven proberen wanneer een dier bang of ziek is en aandacht hebben voor zelfs de kleinste veranderingen in hun gedrag.
De voorbije dagen heb ik amper rust gehad omdat ik constant met Chili bezig ben geweest. Elk korreltje dat hij at gaf me hoop. Elke ochtend dat ik opstond en meteen ging kijken hoe het met hem ging, deed ik met een bang hart.
Dat zijn momenten die je niet ziet op foto’s of sociale media, maar die tonen hoeveel liefde er echt achter de zorg voor een dier zit.
Door Chili besef ik nog meer hoe belangrijk het is dat dieren omringd worden door iemand die niet alleen aanwezig is, maar die ook echt kijkt, luistert en aanvoelt wat ze nodig hebben. Iemand die hen geruststelt wanneer ze bang zijn, die hen verzorgt wanneer ze ziek zijn en die hen behandelt alsof ze familie zijn.
Dat is ook hoe ik als dierenoppas wil zijn. Niet gewoon iemand die even komt helpen, maar iemand bij wie dieren zich veilig voelen en waarbij baasjes weten dat hun dier met evenveel liefde en zorg behandeld wordt alsof het mijn eigen dier zou zijn. Want voor mij zijn dieren nooit “gewoon dieren”. Ze zijn een deel van mijn hart💓
Gelukkig gaat het ondertussen terug beter met Chili en is hij opnieuw helemaal zichzelf aan het worden. 🤍 Zijn medicatie wordt nog verder gegeven en hij wordt nog nauw opgevolgd door de dierenarts, maar ik ben vooral enorm dankbaar dat hij terug eet en beweegt.
Soms besef je pas hoe bijzonder die kleine dagelijkse momentjes zijn wanneer je even bang bent geweest om ze kwijt te raken.
Walk, Care & Play
Met liefde voor uw dier
Jinte, Chili en Lumi🩷🩷🩷
