Balkh District ولسوالی بلخ

Balkh District ولسوالی بلخ شهرخوب ساختنی است نه یافتنی
(1)

30/07/2025

زنده گی نامۀ صالح محمّد خلیق
ّد_خلیق، دانشمند، شاعر، نویسنده، پژوهشگر، مترجم و روزنامه نگار تاجیک کشور، در بامداد آدینه روز 12 آبان/ عقرب سال 1334 هجری خورشیدی برابر با 18 ربیع الاوّل 1375 هجری قمری و موافق به 14 نوامبر 1955 میلادی در گذر استالفی های شهر مزار شریف، مرکز استان بلخ، به جهان آمد. پدرش صوفی محمّدعیسی فرزند محمّدیوسف و مادرش فاطمه دختر خان محمّد میباشند. خلیق در 22 خرداد سال 1356 با دوشیزه مینا دختر محمّدحکیم، از نزدیکان خود، ازدواج کرد.
آموزشها:
، خواندن و نوشتن و آموزشهای نخستین را در مسجد گذر استالفی ها در نزد مولوی عبدالصّمد، یک تن از علمای متبحّر کشور، فراگرفت و دورۀ دانش آموزی را از سال 1343 تا 1351 خورشیدی از صنف دوم وقت در شهر مزار شریف به درجۀ اعلا سپری » نادرشاهی « تا نهم در دبستان میانۀ کرد و در آنجا از محضر آموزگاران نامداری چون مولوی صالح محمّد فطرت و سیّد محیی الدّین گوهری استفاده کرد. آموزشهای فنّی را از سال 1351 تا 1355 در رشتۀ زمینشناسی نفت و گاز در دانش سرای نفت و گاز شهر مزار شریف پی گرفت و در آنجا از محضر استادان شوروی از جمله آقای دکتر عبدالله زاده، ازآذربایجان، و خانم دکتر سوفیت پترو، از روسیه، و استادان داخلی چون آقای مهندس محمّدامین کوهنورد، سلطانعلی سحاب و آقای جهانیار و دیگران دانش آموخت و در ضمن زبان روسی را فراگرفت. آموزشهای عالی را تا درجۀ لیسانس از سال 1373 تا 1375 خورشیدی در دانشکدۀ ادبیّات و علوم انسانی دانشگاه بلخ در رشتۀ ادبیّات فارسی دری به فرجام رسانید.
سپس آموزشهای عالی را تا درجۀ ماستری یا کارشناسی ارشد در سالهای جمهوری اسلامی ایران » پیام نور « نود در رشتۀ زبان و ادبیّات فارسی در دانشگاه در مرکز مزار شریف، به فرجام رسانید.
کارهای اداری و فرهنگی

خلیق به سمت‌های کارمند کارخانۀ کود شیمیایی بلخ، رئیس انجمن نویسنده‌گان بلخ، کارگزار امور فرهنگی ولایت‌های شمالی کشور و مدیر مسؤول و سردبیر مجلۀ «جنبش»، مجلۀ «ام‌البلاد»، روزنامۀ «بیدار» و مجلۀ «کیان» کار کرده است و از بنیادگذاران انجمن نویسنده‌گان بلخ و عضو انجمن پیوند تاجیکستان، کانون فرهنگی حکیم ناصر خسرو بلخی، کانون فرهنگی مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، کانون فرهنگی امیر علی‌شیر نوایی و چند کانون دیگر و عضو گروه دبیران چندین نشریه است. صالح‌محمد خلیق از بهمن ۱۳۸۳ تا اردیبهشت ۱۳۹۹ رئیس اطلاعات و فرهنگ ولایت بلخ ایفای وظیفه کرد و پس از چهل سال خدمت در دستگاه دولت بر بنیاد قانون بازنشسته شد. وی از سال ۱۳۶۹ بدین‌سو رئیس انجمن نویسنده گان بلخ است و در باروری ادبیات و شعر امروز بلخ و پرورش و بالنده‌گی بسیاری از شاعران و نویسنده‌گان مطرح بلخ نقش داشته است

‌_محمد خلیق

از صالح ‌محمد خلیق ۲۱ دفتر شعری به چاپ رسیده است، که عبارت اند از: سلام به آفتاب، کاج بلند سبز، برپای راه ابریشم، یک آسمان ستاره، از اوج‌های آبی، سرود ملی عشاق، در بامیانِ قلبِ منی، مراد از بلخ تو بودی، نقطه و نقطه، باز هم نقطه، اینک فقط تو مانده ای، سوگ‌نامه گل سرخ، آخرین مرز بی‌کرانی، سرنوشتی دیگر، هیجانِ جان، سخن عشق، کولاک می‌گرید ( برگردان شعر‌های سرگی یسینین از روسی به فارسی)، زمزمۀ نام خراسان، به ره‌گذار غچی‌ها، از زخم‌های تازه، از برگ‌های ریختۀ یادنامه‌ها و در قحط‌سال عاطفه.

از خلیق ۲۰ اثر پژوهشی و منثور نیز به چاپ رسیده اند که عبارت اند از: جشن‌های آریایی، عقاب در فرهنگ ملی و جهانی و سروده ها، سرگذشت روزنامۀ بیدار، فریاد آزادی یا نگرشی بر سروده‌های علامه بلخی، تاریخ ادبیات بلخ، تاریخ روزنامه‌نگاری بلخ، آهنگ کیانی، ساحه‌های باستانی و بناهای تاریخی بلخ، آیینه در آیینه، تأثیر شاه‌نامه بر شعر مقاومت افغانستان، ناشناخته‌های دانش، نشانه‌های شکوه گذشتۀ بخدی، والیان بلخ در نخستین سدۀ پس از بازستانی استقلال افغانستان، جاذبه‌های گردش‌گری بلخ، میدان‌های نفت و گاز قشقری و بلخ، نامۀ رستگاری، شگفتی‌های هستی، پیام‌آور روشنایی و مهر، جُستارهای زبانی و ادبی، پاییز در بهار.

همچنین از صالح ‌محمد خلیق ده‌ها مقالۀ علمی، پژوهشی و ادبی در نشریه‌ها و کتاب‌های معتبر در داخل و خارج کشور به چاپ رسیده اند. از نام، آثار و احوال صالح ‌محمد خلیق تا اکنون در بیش از ۲۰۰ کتاب در داخل و خارج از کشور یاد شده است و کتاب‌های صالح‌محمد خلیق در کتابخانه‌های بزرگ و معروف کشورهای افغانستان، تاجیکستان، اوزبیکستان، ایران، فرانسه، ایتالیا، آلمان و ایالات متحدۀ آمریکا و غیره موجود میباشند.

تقدیرها: در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۳ خورشیدی، از چهلمین سال سرایش شعر خلیق از سوی انجمن ادبی «هشت بهشت» با برگزاری همایشی در بلخ بزرگ‌داشت شد، در جشن نوروز سال ۱۳۹۴ برایش لقب «پژوهشگر بلخ» داده شد و در ۱۹ آبان ۱۳۹۴ از جای گاه وی به عنوان یک نویسندۀ پیش‌کسوت کشور، از سوی نهاد دانش آموخته‌گان افغانستان با برگزاری همایشی در بلخ گرامی‌داشت شد و نیز در ۲ دی ۱۳۹۵ انجمن قلم افغانستان در کابل با برگزاری محفلی از او بزرگداشت کرد و در بهار سال ۱۳۹۶ دکتر محمداشرف غنی، رئیس جمهور کشور، برای او به عنوان یک شاعر و ادیب، مدال دولتی غازی میر مسجدی‌خان را تفویض کرد. در ۷ مرداد سال ۱۳۹۹ در همایشی که انستیتوت مطالعات استراتیژیک افغانستان تحت عنوان ارج‌گزاری از نخبه‌گان امروز بلخ برگزار کرده بود از صالح‌محمد خلیق با تفویض ستایش‌نامه و اعطای لقب «نخبۀ بلخ» ارج‌گزاری کرد و در ۴ شهریور سال ۱۳۹۹ تقدیرنامه‌هایی از طرف مقام وزارت اطلاعات و فرهنگ کشور و مقام ولایت بلخ به پاس ۴۰ سال خدمتش به دولت به وی تفویض شدند.

25/07/2025

آرامگاه حضرت علی کرم الله وجهه
آرامگاه حضرت علی کرم الله وجهه در بلخ طی هجوم مغول در سال 619 قمری و 601 خورشیدی تخریب گردیده بود، بار دیگر در سال 855 خورشیدی در زمان سلطنت حسین میرزا پادشاه تیموری هرات، کشف گردید. پادشاه مذکور گنبد حرم موصوف را بالای گنبد زیرین که حضیرهء مبارک در آن واقع است بنا کرد. عبد المومن خان یازدهمین پادشاه از امرای شیبانی وقتی که نایب السلطنهء بلخ بود، خانقاه اول را به حیث مسجد در مجاورت حرم اعمار نمود و دیگ هفت جوش را از بخارا به بلخ انتقال داد.

دروازه های چهارگانه حریم روضهء مبارک را نایب محمد علم که در زمان سلطنت امیر شیر علی خان رئیس تنظیمیهء صفحات شمال بود طی سال های 1280-1288 بنا کرد و همچنین نایب موصوف یک دستگاه کاشی سازی را در جوار روضۀ شریف تاسیس و قسمت های خارجی عمارت روضه را با انواع مختلف کاشی تزئین بخشید .مسجد جامع روضهء شریف با گنجایش حدود سه هزار نماز گزار در سال 1336 تهداب گذاری گردیده است.

علل پیدایش شهر مزارشریفشکل گیری مزارشریف به حیث یک شهر در سال 855 خورشیدی آغاز گردید. در آن سال سلطان حسین میرزا پادشاه ...
23/07/2025

علل پیدایش شهر مزارشریف
شکل گیری مزارشریف به حیث یک شهر در سال 855 خورشیدی آغاز گردید. در آن سال سلطان حسین میرزا پادشاه تیموری هرات به استقبال از کشف آرامگاه حضرت علی کرم الله وجهه خلیفه چهارم اسلام با وزیر دانشمندان خود امیر علی شیر نوایی و یک عده از علما، فضلا، مهندسین و معماران وارد این منطقه شد و اساس یک شهر را پیرامون روضه شریف گذاشت.

قبل بر آن در موقعیت کنونی مزارشریف دهکده کوچکی بود بن نام خیران که به علت نبود آب و امکانات زراعتی، زندگی در آن مشکل بود. سلطان حسین روی این ضرورت از دریای بلخ یک نهر آب کشید و آن را به نام نهر شاهی مسمی و جاری ساخت. با گذشت هر سال آبادی و اعمار منازل و امور باغداری وغیره در اطراف شهر وسعت پیدا کرد.

شهر مزارشریف در آن زمان دارای شش دروازه بود که به نام های دروازه شادیان، خلم، سیاه گرد، یخدان، قبادیان، چغدک یاد می شد. تا سال 1336 تقریباً شکل شهر به همان ساختار قبلی با کمی تحول و انکشاف باقی مانده بود و در همین سال به منظور انکشاف شهر و احداث امکانات عصری تقریباً 80 در صد آبادی های شهر تخریب و نقشه موجوده که در آن روضه شریف به حیث مرکز و در اطراف آن پارک ها و خیابان های وسیع در نظر گرفته شده بود، احداث گردید و جاده ها به هر جانب شهر امتداد یافت.

در تخریبات آن سال یک تعداد آبده های تاریخی و آثار گذشته هم تخریب شده و از بین رفتند.

ماستر پلان موجودۀ شهر مزارشریف تا کنون نیز روی همان نقشه سال 1336 طرح شده و ساحه آبادانی و تراکم نفوس بیشتر در قسمت های شرق و جنوب شهر در نظر گرفته شده است. شهر مزارشریف به 10 ناحیه مسکونی تقسیم شده. بازار ها و بازار ها تجارتی بیشتر در جاده های اطراف روضه ی شریف موقعیت دارند.

در ولایت بلخ اماکن تاریخی و مقدس فراوانی وجود داردند که همهء آن بازتابگر قدامت تاریخی و فرهنگی این خطه می باشند.

21/07/2025

نگاه اجمالی به بلخ بعداز اسلام -قسمت دوم
شهر بلخ در سال 1221 میلادی به تسلط چنگیز خان در آمد و او شهر را منهدم و بسیاری از مردم بلخ را قتل عام کرد. بعداً بلخ مدتها در کشاکش میان دولت های ایلخانی و چغتایی و ملوک کرت قرار داشت و بالاخره امیر تیمور به بلخ لشکر کشید و قلعه معروف هندوان را درآن شهر با خاک یکسان ساخت و دراین شهر اعلان پادشاهی کرد. در سال 1480 میلادی در زمان تیموریان در سدۀ پانزدهم میلادی در دهکدۀ خیران در بلخ مرقد حضرت علی (ک) کشف مجدد شد. این آرامگاه قبل از حملۀ چنگیز نیز در زمان سلجوقیان موجود بود. سلطان حسین تیموری در اطراف مرقد مذکور تهداب شهرکی را گذاشت که امروز به نام شهر مزارشریف یاد میشود و مرکز ولایت بلخ است.

بعد از تیموریان حدود دو صد سال بلخ جزئی از قلمرو شیانیان و اشترخانیان بود و در زمان احمد شاه بابا بلخ جزء دولت او شد و پس از 1801 تا آغاز پادشاهی امیر دوست محمد خان یعنی سال 1836 میلادی توسط حکام محلی اداره میشد و حکومت خود مختار داشت. بلخ از زمان امیر دوست محمد خان از سال 1836 تا کنون به حیث یکی از ولایت های عمده افغانستان نقش کلیدی در تمام تحولات سیاسی ، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی کشور دارد.

بلخ پس از پیدایش اسلامنخستین بار نیرو های عرب به فرماندهی احنف بن قیس به بلخ راه یافتند و از آن به بعد بلخ جزئی از قلمرو...
04/04/2022

بلخ پس از پیدایش اسلام
نخستین بار نیرو های عرب به فرماندهی احنف بن قیس به بلخ راه یافتند و از آن به بعد بلخ جزئی از قلمرو اسلامی شد. در عهد اسلامی نیز بلخ جایگاه تاریخی خود را حفظ کرد و دانشمندان ، نوسیندگان ، شاعران و عارفان به شماری را تقدیم جهان بشریت نمود. در دوره امویان (660 میلادی – 749 میلادی) شورشهایی در برابر دولت اموی در بلخ روی داد که هر بار با لشکر کشی عربها فرونشانده می شد. یک تن از قهرمانان ملی بلخ در این دوره ابو مسلم خراسانی است که در شهر سرپل کنونی از مضافات بلخ آن روز در یک خانوادۀ تاجیک زاده شده بود. او در آوان جوانی برای برچیدن بساط ظلم عربها یااموی به مبارزه آغاز کرد و بالاخره بلخ و شهر های دیگر خراسان را یکی پی دیگری آزاد ساخت و سر انجام دمشق مرکز امویان را به تصرف در آورد و به تاریخ 28 نوامبر 749 امویان را سقوط داد و خانوادۀ عباسیان را به خلافت بر ناشد و خود والی خراسان شد. در دوره عباسیان خانوادۀ فرهنگ پرور برمکیان بلخی در دستگاه خلافت اسلامی نفوذ زیادی پیداکردند. این خانوادۀ در گسترش دانشهای انسانی و فرهنگ بومی خراسانی و هم خانواۀ برمکیان بلخی را با دسیسه ازبین بردند.
در سال 822 میلادی طاهر پوشنگی در هرات استقلال خراسان را اعلام کرد و از دورۀ طاهریان تا دورۀ سامانیان در بلخ فرمانروایان محلی یی بنام "آل داود" حکومت می کردند. شهر بلخ در سال 899 میلادی جزء قلمرو سامانیان شد.

سامانیان هم از مردم تاجیک بلخ بودند که در دورۀ حکومت خود بخارا را پایتخت خود انتخاب کردند. در زمان سامانیان بلخ از نگاه فرهنگی خیلی ترقی کرد و شاعران و نویسندگان و دانشمندان زیادی در آن به ظهور رسیدند که ابو شکور بلخی،رابعه بلخی، شهید بلخی، ابن سینای بلخی از آن جمله اند. بلخ در این دوره شهری بود با هفت دروازه و یکی از گذرگاههای کاروان های تجارتی شرق و غرب محسوب می شد.
بلخ از اوایل سدۀ11 تا آخر دهۀ 6 سدۀ مذکور جزء دولت غزنوی و از سال 1059 تا 1221 میلادی جزء دولت های سلجوقیان ، غوریان و خوارزمشاهیان بوده است. در دورۀ سلجوقیان در سال 1153 میلادی حادثۀ معروف حملۀ غزها در بلخ روی داده است که شهر بلخ در اثر آن به ویرانه مبدل شد. مولانا جلال الدین محمد بلخی در زمان خوارزمشاهیان در سال 1207 میلادی در دهکده یی که امروز به نام پدرش بهاوالدین ولد یاد میشود در حومه یی شرقی شهر بلخ زاده شد و بعد در خورد سالی همراه با خانوادۀ خود از این جا به قونیه مهاجرت کرد..

بلخ پیش از اسلام - قسمت دوملهر اسپ نخستن شاه اسپه است که حدود 1500 سال پیش از میلاد این سلسله را در بلخ بنیان گذاشت.  #ز...
21/03/2022

بلخ پیش از اسلام - قسمت دوم
لهر اسپ نخستن شاه اسپه است که حدود 1500 سال پیش از میلاد این سلسله را در بلخ بنیان گذاشت. #زردشت پیامبر بلخی در زمان فرمانروایی شاهان اسپه در بلخ ظهور کرد ودین زردشتی و کتاب مذهبی اوستا را به مردم عرضه داشت. دولت اسپه ها در بلخ با لشکر کشی دولت آشوری در حوالی هزار سال پیش از میلاد سقوط کرد. سرزمین بلخ در دورۀ شاهان هخامنشی (550-330 پیش از میلاد) از نخستین سال های فرمانروایی بنیانگذار این سلسه یعنی #کوروش کبیر در قلمرو هخامنشیان قرار گرفت.
بلخ در زمان #هخامنشیان بوسیله والیهایی که از طرف شاهنشاه مقرر میشدند و از خویشاوندان و نزدیکان او میبودند اداره می گردید. در اواخر این دوره، یک تن از حاکمان بلخ به نام "بسوس" در سال 330 پیش از میلاد در بلخ اعلان سلطنت کرد.

در بهار سال 392 پیش از میلاد #الکساندر مقدونی به بلخ حمله کرد و این شهر را به تصرف خود در آورد. الکساندر مقدونی در سال 327 پیش از میلاد با رخشانه (رکسایانا) دختر یک تن از بزرگان بلخ ازدواج کرد و خود به هندوستان رفت و بلخ زیر تسلط حکمرانی یونانی باقی ماند. در حوالی 250 سال پیش از میلاد یک تن از حکمرانان یونانی بلخ به نام " دیو دوت" اعلان استقلال کرد و دولت مقتدر یونانی باختری را در بلخ بنیان گذاشت. همزمان با دولت یونانی باختری در بلخ، در همسایه گی غرب ایالت بلخ شخصی به نام ارشک "یا" اشک بلخی، دولت مستقل پارت یا اشکانیان بلخی را به وجود آورد. بقایا، بناها و آثار تاریخی و سکه های دوره های یونانی- باختری و اشکانیان در بلخ کشف شده اند. در حوالی سال 70 پیش از میلاد کوشانیان در بلخ به قدرت رسیدند. از آن زمان به بعد بلخ گاهی جزء از قلمرو ساسانیان و زمانی بخشی از قلمرو کوشانیان بود.
دین #بودایی از همین دوره در بلخ در کنار دین زردشتی گسترش یافت و معابد بودایی در کنار معابد زردشتی در بلخ فعالیت داشتند که بزرگترین این معابد زردشتی – بودایی معبد نو بهار بلخ بود که خرابه های آن هنوز در جنوب این شهر باقیست. مورخ یونانی الکساندر پلی هیستور در حدود سال های 60 – 80 پیش از میلاد و هیون تسنگ زایر چینی در سال 630 میلادی از این معبد دیدن کرده اند.

زبان مردم بلخ در آغاز زبان اوستایی بود که از دوره های شاهان یونانی باختری و اشکانیان به بعد زبان مردم بلخ به زبان پارتی یا پهلوی اشکانی متحول شد و از عهد کوشانیان به بعد از آمیزش چندین زبان آریایی زبان فارسی دری به وجود آمد که تا امروز در بلخ به این زبان حرف میزنند. بلخ در مسیر شاهراه معروف ابریشم قرارداشت و مکرز داد و ستد و تجارت جهانی در آن روزگار و نیز محل تلاقی فرهنگ های گوناگون بود که هنر گریکوبودیک بلخ یکی از مظاهر آن است.

بلخ پیش از ظهور اسلام در دو قسمت1) بر بنیاد کتاب "تاریخ ادبیات بلخ" تألیف صالح محمد خلیق، سرزمین باستانی بلخ که در متن ه...
28/02/2022

بلخ پیش از ظهور اسلام در دو قسمت
1) بر بنیاد کتاب "تاریخ ادبیات بلخ" تألیف صالح محمد خلیق، سرزمین باستانی بلخ که در متن های کهن، بخدی، بلهیکا و باختر نیز یاد شده است از قدیمترین شهر های افغانستان است. بر پایه پژوهشهای باستان شناسیک انسان ها مراحل زنده گی نخستین خود را در این مرز و بوم گذرانده اند، چنانکه دکتر دانشمند امریکایی در نتیجۀ کاوشهای که در سال 1965 میلادی در یکی از مناطق کوهستانی در کنار رود بلخی انجام داده است، آثاری از قبیل آیینه #برنجی ، #انگشتر ، #دستبند ، #اسلحه و #نیزۀ اسپ و #نگین لاجوردین انگشتر و دیگر شواهد به دست آورد که همه مربوط به دوره جدید سنگ از 200 تا 900 سال پیش از میلاد می باشد.
همچنان بلخ در ساحه یی واقع شده است که در آن نخستین بار کاشتن دانه های غذایی و اهلی کردن جانورانی مانند بز و گوسفند صورت گرفته است. تاریخ مدون بلخ به حیث یک #شهر بزرگ از حدود 6000 سال پیش آغاز می یابد که در آن #سلالۀ پیشدادیان یا تاجیکان اولیه نخستین سنگبنای تمدن و دولت آریایی را گذاشته اند. از این سرزمین در بسیار متن های کهن از جمله در سروده های #ریگویدا ، #اوستا، کتیبه های #داریوش و کتیبه #خشایارشا، آثار مورخین قدیم #یونانی و #ارمنی، آثار کهن #چین و #سفرنامه های زایران چینی یاد شده است. #بلخ نخستین پایتخت آریانای بزرگ و خاستگاه کهنترین جهان بینی های جهان و دین های #آریایی "مهر"، "زردشتی" بوده با پیشکش کتاب #اوستا نقشی جاویدانه در تاریخ فکر و فرهنگ بشریت بازی کرده است. با جاگزین شدن آریاییها در بلخ جمشید یا یما نام داشته است. پس از #پیشدادیان ، کیانیان فرمانروای بلخ شدند و بنیانگذار این سلسه ، کیقبادیا "کواکواتا" نام داشت.
آریاییها در حوزه بلخ، در آغاز مظاهر طبعیت را پرستش می کرد و به رب النوع ها باور داشتند از جمله رب النوع "اناهیتا" یا الهۀ #آب از رب النوع های بسیار کهن بلخی است که مجسمه هایی از دوره های پیشین از آن در سرزمین بلخ کشف شده اند. این مجسمه ها که از گل پخته ساخته شده و همه به سیمای زنی نیم برهنه اند از ویرانه های "شهر بانو" در هژده کیلومتری شمال ولسوالی خلم ولایت بلخ بدست آمده اند. همچنان "مهر" یا میترا نیز از رب النوع های بسیار کهن مورد پرستش در بلخ بود که آن را خدای آفتاب می پنداشتند. آیین مهر بعد ها به تدریج از بلخ به کشور های دیگر آسیایی و اروپایی سرایت کرد و حتا در سال 66 میلادی "مزون" امپراتور #روم به این دین در آمده و امپراتوران روم در مناطق مختلف معابدی به نام مهر بنا نهادند. در میان سالهای 2000 تا 1000 پیش از میلاد نخستین دوران ادبی در بلخ گذشته است و شاعران که همه زن بوده اند دست به آفرینش های ادبی زده اند. پس از کیانیان، #اسپه ها در بلخ فرمانروا شدند.

پیشینۀ تاریخی نام بلخدر ادبیات  #سانسکریت به شکل (بالهیکه) آمده است اصل و ریشه این کلمه (بهلی یا با باهلی) است. در  #اوس...
11/02/2022

پیشینۀ تاریخی نام بلخ
در ادبیات #سانسکریت به شکل (بالهیکه) آمده است اصل و ریشه این کلمه (بهلی یا با باهلی) است. در #اوستا به نام بخدی آمده که با صفت (بخدیم سریرام اردو درفشام) که به معنی (بلخ زیبا و دارای پرچم های بلند) است آمده و جزء سرزمین‌های اهورامزدا آفریده است. در #پارسی پهلوی بامیک صفت آن است که به معنی درخشان و باشکوه و زیبا و روشن آمده و بنابر عقیده پرفسور دارمستتردرزند اوستا ریشه این کلمه (بامیه) است که به معنی درخشان است. بختری در اوستا (بخگی) است و این واژه در پارسی میانه بخل و در پارسی دری بلخ شده و در پارس قدیم در زمان هخامنشیان در سنگ ‌نبشته بیستون #داریوش بزرگ (بختریش و بختریا) آمده و در #ایلامی (بکه شی اش و یا بکتوری ایش) خوانده شده و نیز در زبان آکادی که آنهم بصورت خط میخی است بصورت (باهاتر) آمده و در #یونانی بکترا آمده است و از آن بکتریا ساخته شده است. در زبان #چینی بلخ را (باهی هی) و بنابرگفته هیوان تسنگ زائر چینی که درسال 629 میلادی که به بلخ آمده بود (پوهو) نامیده شده است و در تاریخ #هان وی بصورت کشور (تاهیا) آمده است البته بیشتر این نام به بدخشان گفته می‌شد. #یونانیان بلخ را به صفت (پیلوتیمی تیوس یا پولی تیمی تیوس) می نامیدند که به معنای گرانبهاترین است. یعنی گوهر ایران. در نوشته‌های موسی خورنی مورخ #ارمنی که در قرن پنج- شش میلادی می زیسته از بلخ با نام (باهلی) یاد شده است. در کتاب وندیداد در فرگرد اول آمده است: کشورهای آریائی واقع درشمال و مشرق ایران باستان یا ائیریَنَم وَئجَه: سغد، مرو، بخدی و...است و در قسمت هفتم می‌گوید: چهارمین کشور با نزهت که من اهورامزدا آفریدم بلخ زیبا با درفش های برافراشته است.

Address

Balkh, Mazar
Balkh
1702

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Balkh District ولسوالی بلخ posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Balkh District ولسوالی بلخ:

Share

Category