05/04/2021
Jak często należy odrobaczać naszego pupila?
Po co należy sprzątać odchody naszych zwierzaków?
Czy jak nie widać pasożytów w kale należy zwierzaka odrobaczyć?
A jak kot jest niewychodzący czy musi być odrobaczany?
Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziecie Państwo w niniejszym artykule.
Częstość odrobaczania zwierząt.
Prawdopodobieństwo zarażenia danego zwierzęcia pasożytami wewnętrznymi - a tym samym częstość poddawania go kuracji odrobaczania - ocenia lekarz weterynarii opierając się na następujących informacjach:
Czy zwierzę przebywa na wybiegu, pod kontrolą lub bez?
Czy ma kontakt z osobnikami tego samego gatunku lub z innymi zwierzętami?
Czy poluje na gryzonie lub inne zwierzęta?
Czy jest karmione surowym mięsem lub podrobami?
Czy jest przeznaczone do hodowli, uczestniczy w wystawach i konkursach?
Czy pies wykorzystywany jest w polowaniach lub do zadań specjalnych (psy na służbie: policyjne, w ratownictwie, pies-przewodnik)?
Na podstawie tych danych lekarz weterynarii może ocenić indywidualny stopień ryzyka zarażenia zwierzęcia pasożytami i określić niezbędną częstość odrobaczania.
Pełna ocena powinna opierać się na wynikach badań kału zwierzęcia.
KOTY
W przypadku kotów niewychodzących przyjmuje się 1 bądź 2-krotne badanie kału i na podstawie wyników odrobaczenie zwierzęcia, bądź odrobaczenie kota 1 bądź 2 razy w roku.
Pamiętajmy, że stadia rozwojowe niektórych pasożytów możemy przenosić na butach, więc nie wychodzenie zwierzęcia nie świadczy o braku zagrożenia.
W przypadku małych kociąt należy pamiętać , że mogą one ulec zarobaczeniu w wyniku ssania mleka matki i tutaj ważna jest profilaktyka okresu ciąży u kotki.
Pierwsze odrobaczenie u kociąt powinno nastąpić w 3 tygodniu życia . W tym czasie powinno odrabaczyć się również matkę. Po odsadzeniu kocięta odrobacza się co miesiąc do 6 miesiąca życia.
W przypadku kotów wychodzących należy przeprowadzić odrobaczenie przeciwko nicieniom i tasiemcom przynajmniej 4 krotnie w ciągu roku bądź 4 krotnie pobrać kał i na podstawie wyników lekarz weterynarii podejmuje decyzję o odrobaczeniu.
Badania wykazują, że odrobaczanie 1-3 razy do roku nie zapewnia wystarczającej ochrony.
W niektórych przypadkach lekarz indywidualnie opracowuje schemat odrobaczania dla konkretnego osobnika.
PSY
W przypadku dorosłych psów sprawa ma się już zupełnie inaczej, ponieważ psy zazwyczaj są zwierzętami wychodzącymi.
W przypadku psów , które wychodzą na zewnątrz , ale nie mają bezpośredniego kontaktu z piaskownicami, parkami,odchodami innych psów i kotów, surowym mięsem można przeprowadzać odrobaczenie przeciwko nicieniom 1-2 roku lub wykonać badanie kału.
Psy wychodzące mające kontakt z piaskownicami, parkami odchodami innych zwierząt odrobacza się 4 razy w roku przeciwko nicieniom lub wykonuje się badanie kału.
Psy wychodzące bez nadzoru mające skłonność do zjadania wszystkiego , również padliny należy przeprowadzać 4-12 razy w roku przeciwko nicieniom i tasiemcom.
W przypadku, gdy pies przebywa na terenie endemicznego (Europa Środkowa i wschodnia ) występowania tasiemca Echinococcus multilocularis u lisów , ponadto zjada padlinę i wychodzi bez dozoru powinno się odrobaczać psa co miesiąc przeciwko tasiemcom oraz 4-12 razy w roku przeciwko nicieniom.
Szczenięta mogą zostać zarobaczone w czasie życia płodowego,ważna jest profilaktyka przeciwpasożytnicza suki zarówno przed zajściem w ciąze jak również w czasie ciąży.
Pierwsze odrobaczenie szczeniąt należy przeprowadzić od 2 tygodnia życia, następnie co 14 dni do 2 tygodna po odsadzeniu. Potem co 4 tygodnie do 6 miesiąca życia.
Suki karmiące jednocześnie z pierwszym odrobaczeniem szczeniąt.
Psy w domach, gdzie są dzieci poniżej 5 roku życia oraz gdzie znajdują się osoby z obniżoną odpornością -należy przeprowadzić analizę ryzyka i w razie potrzeby co miesiąc przeprowadzić badanie kału
Psy na słuzbie, w ratownictwie, wykorzystywane w polowaniach- odrobaczanie raz w miesiącu lub badanie kału.
Psy zjadające surowe mięso odrobaczanie co 2-3 miesiace.
Przy infestacji pcheł ( pchły są wektorem dla tasiemca Dipylidium caninum) -leczenie jednokrotne po stwierdzeniu infestacji.
Zapobieganie zarażeniu przez nicienie sercowe- stosowanie repelentów w czasie aktywności komarów (komary przenoszą nicienie sercowe z rodzaju Dirofilaria)
Pobieranie kału
Z powodu dziennej zmienności liczby wydalanych larw, próbki kału, jeśli to możliwe powinny być pobierane przez trzy kolejne dni. Próbki należy zbierać ze świeżych odchodów, a nie z podłoża schroniska, czy wybiegu.
Aby sprawdzić, czy zwalczanie pasożytów poskutkowało usunięciem dorosłych robaków, zaleca się powtórzenie badania w przybliżeniu 3 tygodnie po rozpoczęciu leczenia.
Dlaczego konieczne jest sprzątanie odchodów.?
Aby zminimalizować ryzyko zarażenia zwierząt lub ludzi (choroby odzwierzęce), w przypadku pasożytów których jaja lub larwy są wydalane z kałem, konieczne jest zwalczanie w środowisku stadiów rozwojowych.
Większość pasożytów w różnych stadiach rozwoju jest wysoce odporna na niszczący wpływ środowiska (zachowują inwazyjność od miesięcy do lat) Świeżo wydalane formy rozwojowe wielu pasożytów mogą być od razu zaraźliwe (np. jaja Taenia spp. i Echinococcus spp.-tasiemce ) Inne pasożyty, takie jak jaja nicieni, do osiągnięcia stanu inwazyjnego wymagają przebywania od kilku dni do kilku tygodni w odpowiedniej temperaturze, zwykle powyżej 16oC
Osobom mającym regularny kontakt ze zwierzętami, które mogą potencjalnie przenosić pasożyty odzwierzęce, należy uświadomić ryzyko z tym związane , należy pamiętać , że ryzyko zagrożenia zdrowia jest wyższe u kobiet w ciąży i cierpiących na choroby ukryte lub immunosupresję.
Pamiętajmy, że nie stwierdzenie „gołym okiem” pasożytów w kale nie świadczy o braku inwazji pasożytniczej.
