28/05/2026
Sinds ik Torino laat meebeslissen over wat we gaan doen, is hij zo veranderdπ
Nadat zijn maagzweren over waren, bleef hij boos zodra hij het zadel zag.
Dit deed me pijn.
Maar, ik realiseerde me wel iets belangrijks.
Ik was altijd degene die bedacht wat we gingen doen. Als ik wilde rijden, gingen we rijden. Ook als hij zich zo gedroeg met het zadelen.
Totdat ik besloot het anders te doen.
Als ik Torino haal, vertel ik al wat we gaan doen. Loopt hij weg? Dan bedenk ik iets anders, of we gaan die dag niet trainen.
(π«£ Dat was wel pittig trouwens, want ik het begin zag ik het als afwijzing. Maar dat heb ik inmiddels losgelaten π)
Voordat ik het zadel op leg vertel ik nog een keer wat we gaan doen.
En ik kijk goed naar zijn reactie:
π‘ Reageert hij boos, met bijten of schoppen, gaan we niet rijden.
π΄ Kijkt hij weg of loopt hij weg, gaan we niet rijden.
Maar vandaag was het een dikke JA!
β€οΈ Hij bleef met zijn neus bij het zadel, was relaxed en ik kreeg zelfs kusjes.
Gelukkig reageert hij de laatste tijd altijd met een JA.
Maar, dat zie ik niet als vanzelfsprekend, en elke keer als het een JA is, ben ik dankbaar en trots.
π Mag jouw paard meebeslissen over jullie training? En hoe doe jij dat? π