10/08/2026
๐๐ก๐๐๐ฅ๐ ๐ฅ๐๐๐
De afgelopen weken/maanden heeft mn wereld even flink op zโn kop gestaan. Alles kwam tegelijk, รฉcht alles! En dat is best heftig geweest, voor mij maar ook voor Nelson die flink aan heeft moeten staan.
Tijdens een korte opname om mโn medicatie op te bouwen (die gelukkig goed is verlopen) ontwikkelde Nelson een bloedoor. Vlak na mn opname is hij daaraan geopereerd. Dat herstel was behoorlijk pittig maar ondertussen is de wond gelukkig helemaal dicht en is Nelson weer pijn vrij ๐.
Terwijl ik vol in spanning zat voor de operatie van Nelson hoorde ik dat ik een woning had. Aan ruim een jaar onzekerheid kwam een einde. Eindelijk kwam er zicht op een woning waar ik mag gaan settelen alleen de timing was vrij ๐ฉ. Net uit opname, Nelson zโn operatie en midden in de vakantie periode waarbij ik ook maar 2 weken kreeg om te verhuizen ๐ฎโ๐จ De eerste dagen heb ik ook vooral gehuild, paniek of het ging lukken, overweldigd om de snelheid waarmee alles ging en het tekort aan tijd wat ik kreeg om te verwerken zorgde voor een flinke kortsluiting.
En nu zit ik daar, in mn nieuwe huisje. T is nog niet af, er staan nog een hoop dozen die ik stukje bij beetje uitgepakt gaan worden maar t is nu eerst even landen. Maar ik heb het overleefd, ik heb het overleefd zonder in te storten. Elke dag begon en eindigde ik met Nelson, elke dag hadden we ons rustmomentje samen. Een wandeling, even alleen hij en ik. En ik had heel veel hulp, enorm veel hulp! Maar Nelson is toch ook echt wel weer mโn rots in de branding geweest ๐
Ook voor hem is er wat extra aandacht geweest. Hij mocht af en toe even weg uit de chaos. Even lekker naar zโn bonus mama, even genieten van de rust en gewoon hond zijn. Wat genoot/geniet hij daar van en is dat (zeker in dit soort periodes) hard nodig. En wat ben ik dan blij dat er iemand is die ik mโn maatje toe vertrouw ๐.
En nu gaan we bouwen aan rust. K ben moe na alles wat er is gebeurt en merk dat ik alles nog een plekje moet geven. T voelt alsof het nog niet echt is en ik elk moment weer wakker kan worden. Maar t besef begint ook te komen dat ik nu echt een huisje heb, een huisje waar ik mag blijven en kan gaan leven ๐ซถ
