25/03/2026
Ongeveer een jaar geleden begon ik eraan. Een boek schrijven. Waarom? Ik heb mezelf nooit als schrijver gezien, ondanks dat ik het vroeger wel leuk vond om creatief bezig te zijn en te schrijven.
Maar ineens was daar een idee van een doe-boek. Een actief boek, waarin je zelf kunt nadenken over hoe je eigenlijk wilt leven met paarden. Hoe je naar het paard kijkt, hoe je samenwerkt, hoe paarden samen leven. Hoe het paard naar jou kijkt. Maar ook over wat je drijft, wat je belangrijk vindt en wat juist niet. En wat het paard belangrijk vindt. Allemaal gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek.
En misschien wel het belangrijkst: dat het boek je uitnodigt om even stil te staan. Observeren, ervaren. Gewoon even met het paard zijn.
Want eigenlijk vind ik dat zelf ook best lastig. Om gewoon even stil te staan, te genieten van het moment. En ik merk dat daar veel behoefte aan is, bij mezelf en bij anderen.
Dus ik begon te schrijven. Tot 3 uur ’s nachts, en de volgende ochtend weer.
Bernd, mijn partner, vroeg regelmatig of ik niet eens het boek weg moest leggen. Dat ik ook echt mijn slaap nodig had. Maar ik wilde nog één stukje afmaken, en twee uur later was ik dan nog bezig.
Binnen een paar weken had ik mijn prototype in handen. Mijn manuscript, mijn eerste versie. Nog niet perfect, maar wel grotendeels af.
Daarna begon de redactie, de zoektocht naar een uitgever of drukker, de vormgeving. En in september was hij daar dan: de eerste druk.
Wauw. Ik ben gewoon auteur. Wie had dat gedacht.
En toen kwam een paar weken geleden ineens een mail van . Of het goed is als ze een paginagrote recensie van het boek publiceren.
Bijna een jaar na het schrijven van het boek verschijnt "Een vies paard is een blij paard" op 29 april in Bit & Cap magazine.
Ik ga de recensie in ieder geval meteen lezen. Jullie ook?
— Carmen
