20/06/2025
Eigenwijs....of......Eigen-wijsheid
Gisteren volgde ik weer eens een masterclass.
Wat ik er vooral mooi aan vond was de zin aan het eind.
Compassievol en liefdevol zijn naar jezelf,
omdat we allemaal in onze kinderjaren en in onze opvoeding wel dingen gemist hebben.
Dingen die we wel nodig hadden als kind maar niet gekregen hebben. Niet omdat onze ouders het niet wilde geven maar eerder omdat zij dat zelf niet in hun rugzakje hadden. En wat je zelf niet hebt kun je ook niet geven.
Als je als kind niet gezien en gehoord word in wie je van nature bent en als je niet begrepen word in hoe jij als uniek mensje situaties ervaart, dan ga je als kind de fout bij jezelf zoeken.
Zo ontstaan dus al die overtuigingen en overlevingsmechanismen , die we gaan geloven over onszelf 😒 en waar we ons hele verdere leven last van kunnen hebben.
Zinnen als:
Ik ben niet goed genoeg, er is iets mis met mij, ik ben niet goed zoals ik ben, ik ben niks waard, ik kan dat niet, het lukt mij nooit enz.
Al deze overtuigingen blijven bij en in jou , want je hebt er mee leren leven. Ze blijven net zo lang bij jou tot je er last van krijgt, tot je ze gaat zien, waarom ze bij je zijn (ze hebben je beschermd ook voor een lange tijd) je bent het gaan geloven.
Als je nergens last van hebt waarom zul je jezelf dan vragen stellen, vragen als:
Wie ben ik eigenlijk, diep van binnen?
Waarom ben ik hier?
Klopt het wel wat ik allemaal denk en geloof?
Hoe kom ik eigenlijk aan al die informatie?
Van wie heb ik dit geleerd?
Is dit wel echt waar?
Dit zijn zo een aantal mooie vragen om voor jezelf eens te onderzoeken hoe dat bij jou zit. Zo kun je je eigen waarheid gaan ontdekken en vinden.
Compassievol en liefdevol zijn naar jezelf,
betekent dus eigenlijk dat je begrijpt dat je een uniek vuurtje in je hebt wat aan gaat als je doet wat bij jou hoort. Je hebt ook een rem die je als het ware beschermt om niet nog eens mee te maken wat je ooit toen je klein was als niet goed bestempeld hebt. Belangrijk dus is dat je gaat zien dat je als kind dingen bent gaan geloven over jezelf en de wereld die misschien wel helemaal niet waar zijn en dus niet kloppen.
Al die overtuigingen die jij nog gelooft over jezelf houden je dus ook tegen om nieuwe of andere stappen te zetten. Nieuw, onbekend of anders, is ook heel spannend, het kost moed , wil en doorzettingsvermogen.
Hoe fijn zou het zijn als we alle onwaarheden kunnen ontmaskeren zodat we er onze kinderen, kleinkinderen en volgende generaties er niet meer mee hoeven te belasten, want alles word van generatie op generatie doorgegeven. En dat geldt niet alleen voor families, mijns inziens geldt het voor alles, schoolsystemen, overheid, cultuur, maatschappij, gezondheid, voeding, geloof enz.
Dan blijft over die ene grote vraag.
Heb jij de moed om jezelf te zijn en misschien ook wel anders?
Of blijf je liever veilig zitten waar je zit en blijf je lekker meelopen in waar iedereen in zit 😊
Ben wel benieuwd hoe jij dit ziet, dus voel je vrij om hieronder of via een pb te reageren.
Liefs Jolanda