05/06/2026
Mijn lieve Shaggy… 😢💔
Vandaag hebben we ervoor gekozen om jou te laten gaan. Deze beslissing ging niet vanzelf. We hebben lang getwijfeld. Je had nog goeie momenten, maar die werden steeds schaarser. De momenten waarop je in paniek naar adem hapte, werden te talrijk. We wilden niet dat je zou afzien of zonder onze warme hand bij jou op een vreselijke wijze moest gaan. We kozen voor waardigheid en veiligheid voor jou.
Het is goed geweest. Je bent altijd heel dapper geweest. Altijd klaar om voor ons te zorgen. Nu moesten wij voor jou zorgen en ervoor zorgen dat je niet onnodig veel zou afzien.
Lieve Shaggy, ik weet niet hoe ik jou ooit moet bedanken… Hoe moet ik afscheid nemen van iemand die meer dan de helft van mijn leven aan mijn zijde heeft gestaan, door dik en dun? Hoe doe je dat? Ik weet het echt niet.
Ik weet alleen maar dat dit nu echt vreselijk zwaar is. Ik zal jouw tekens altijd overal blijven zoeken. Ik zal je in alles tegenkomen. Ik zal je voor altijd missen… Als ik volgende keer een regenboog zie, dan weet ik dat je veilig bent aangekomen bij iedereen die daarboven al op je wachtte. Wat zal je blij zijn om Grace terug te zien. Jouw hartsvriendin. Jouw eeuwige maatje, waar je zo van af hebt gezien toen zij stierf.
Onze Lola wacht natuurlijk ook op jou. Je moest haar veel te vroeg laten gaan. Toen ze bij ons kwam, heb je haar geleerd hoe ze kat moest zijn. Wat deed je dat geweldig goed. Ik herinner me voor altijd hoe je voor haar ging zitten om haar te laten zien hoe ze haar gezicht moest wassen. Dat vergeet ik echt nooit. Dat een kater zo’n goeie mama kon zijn, dat gelooft niemand, maar jij deed het…
Hoe je een zwak had voor alles wat jong en fragiel was: onze Sansa toen ze voor het eerst bij ons was als baby’tje, hoe je op mijn knie kwam zitten en naar Boden een p**t (zonder nageltjes) uitstak dat hij verder weg moest blijven, meer afstand moest houden. Niemand gelooft het, maar jij deed het.
Toen de pups geboren waren en ze in de werpkist lawaai maakten en wij niet meteen reageerden: je kwam boos naar ons miauwend en rond onze benen rennend om aan te tonen dat er NU iemand moest kijken naar de pups. Als de pups ouder waren en jou helemaal onder hadden gekwijld, jij tussen hen zat en toen ze eindelijk weer sliepen, jezelf lekker ging wassen…
Ik vergeet nooit wat voor een ongelooflijke kat jij was. Zo zorgzaam, zo lief, zo echt en zo puur.
Ik ben Maria van Unco Jerry ontzettend dankbaar dat ze ons meenam naar waar jij zat in het asiel.
Je bent echt wel one of a kind.
Rust nu maar zacht. Je hebt het verdiend. En wij zullen oké zijn. Je hoeft niet meer voor ons te zorgen. Je mag nu gaan. We zullen je vreselijk missen, maar je hebt je rust verdiend. Je bent geweldig en ik ben zo blij dat je onze kat wilde zijn.
Lieve Shaggy, DANK JE WEL!
