15/10/2026
Vandaag stond Nina haar senior check bij Animoretus op de planning. ❤️
Omdat dierenartsbezoeken voor haar door eerdere nare ervaringen allesbehalve leuk zijn, kreeg ze vanmorgen vroeg trazodone. We waren mooi op tijd, weinig stresssignalen bij het binnenkomen, ze maakte zelfs nog gezellig kennis met een schattige chihuahua… en daarna netjes op de weegschaal. Iets wat vroeger al een drama was.
Tot zover: dikke win. 🥹
Maar zodra de dierenarts haar wilde voelen, sloeg de paniek toe. Grommen, vluchten… dus veiligheid voorop en een snuitje aan.
Bij het fixeren van haar p**t ging het helemaal mis. Pure paniek. Piepen, grommen, weg willen, en vooral: een hond die écht niet meer kon.
En dus heb ik het consult stopgezet. Eigenlijk had ik dat zelfs eerder moeten doen. 🥺
En nee… dit is geen kwestie van “de hond laten winnen” of “nu leert ze dat ze met dat gedrag haar zin krijgt”.
Nee.
Ze heeft geleerd dat ik uiteindelijk naar haar luister. ❤️
Weliswaar wat later dan ik had gewild, maar ik luisterde.
Volgende week vrijdag gaan we opnieuw. Dan met een roesje, zodat bloedname en RX rustig en veilig kunnen gebeuren. Dan weten we hopelijk ook meteen of er lichamelijk iets speelt.
En eerlijk? Ik voel me er behoorlijk barslecht en schuldig over. Als hondentrainer weet je rationeel perfect wat je moet doen… maar als het je eigen hond is, is het soms toch net wat moeilijker. 🥺
Gelukkig werkte de trazodone thuis nog wat na, was ze blij om terug thuis te zijn en deed het weerzien met Bertje haar zichtbaar deugd. ❤️
Nu hopen dat volgende week alles wat vlotter verloopt… en vooral dat de onderzoeken geen nare dingen laten zien. 🤞🏻
Mijn senior meisje verdient gewoon een beetje extra geduld. ❤️
